Świat wiedzy

10 rzeczy, które każdy powinien wiedzieć o duszy i reinkarnacji

10 rzeczy, które każdy powinien wiedzieć o duszy i reinkarnacji

Market GIOCO. Twój Sklep Ze Zdrową Żywnością

Na całym świecie wiele osób – być może większość, patrzeć ogółem – akceptuje wiarę w reinkarnację jako część swojej religii. Jednak wciąż niewielu ludzi na zachodzie w to wierzy. W rzeczywistości wielu z niej szydzi i uważa to za nonsens.

Jest tak głównie dlatego, że na zachodzie jesteśmy zachwyceni korzyściami wiedzy naukowej i coraz bardziej sceptycznie nastawieni do starych religii – i słusznie. Wiedza dostarczana przez naukę może być systematycznie sprawdzana, aby zapewnić jej aktualność i wiarygodność. Dlatego ma tak wielką wartość.

Ale niekoniecznie jest to jedyne źródło wiedzy, które jest ważne i wiarygodne, ponieważ to, co widzi nauka, ogranicza się do tego, co fizyczne i mierzalne. Sama rzeczywistość nie jest tak ograniczona. Jeśli ograniczymy nasze rozumienie, czym może być rzeczywistość, do tego, co widzi i uznaje nauka, pozostawiamy się na wpół ślepi.

Bogactwo informacji jest teraz dostępne z wielu różnych źródeł, które pomimo różnic dają zaskakująco spójny i pouczający wgląd w naturę duszy i jej ewolucję.

Dzięki połączeniu ukierunkowanych nauk, spostrzeżeń z doświadczeń z pogranicza śmierci, doniesień regresji hipnotycznejtranspersonalnych doświadczeń wywołanych medytacją , oddychaniem lub substancjami psychoaktywnymikomunikacji po śmierci, a nawet badań naukowych nad  spontanicznymi opisami przeszłych żyć badanych, można stworzyć bardzo jasny obraz reinkarnacji.

Niezależnie od źródła komunikat jest spójny. To, czy ktoś uważa takie informacje za wiedzę opartą na faktach, czy za zwariowany nonsens, zależy od otwartości na niefizyczne źródła informacji.

Oto dziesięć rzeczy na temat reinkarnacji, które są ważne, wiarygodne i pomocne:

  1. Dusza istnieje
  • Dusza to nie tylko mit, iluzja czy relikt przesądów pseudonaukowych. Wszyscy ludzie są połączeniem śmiertelnego, fizycznego ciała i niefizycznej, nieśmiertelnej duszy.
  • Twoja dusza jest absolutną esencją ciebie – jedyną prawdziwą odpowiedzią na pytanie: „Kim jestem?”. To kim zawsze byłeś, jesteś i będziesz, niezależnie od tego, jak się czujesz, w co wierzysz lub jak postrzegasz siebie.
  • Z perspektywy ciała dusza jest świadomą, ożywczą siłą życiową. Z perspektywy duszy ciało jest narzędziem do życia w świecie fizycznym i doświadczania fizycznej egzystencji.
  • Dusza jest czystą świadomością, czystą energią, czystą istotą. Istnieje na ponadczasowym, niefizycznym poziomie rzeczywistości. Jest to fragment Ducha, Boga lub Źródła, iskra boskiego światła i miłości, fragment absolutnej doskonałości.
  1. Dusza ewoluuje
  • Wszystkie dusze mają misję ewolucji (wzrostu, rozwoju) poprzez własne doświadczenia i wysiłki.
  • Ewolucja duszy oznacza stawanie się coraz bardziej samoświadomym i zdolnym do działania jako unikalny wyraz Ducha.
  • Ewoluując, dusza zmienia swój poziom bytu i świadomości, z nowo narodzonej niewinności do coraz wyższych poziomów miłości, mocy i mądrości. W efekcie łączy się ponownie ze Stwórcą – po eonach lat ewolucji.
  1. Dusza rozwija się najskuteczniej w fizycznej formie
  • Ewolucja duszy odbywa się poprzez indywidualne doświadczenie i wybór.
  • Dusza ewoluuje najskuteczniej poprzez stawianie czoła i dokonywanie wyborów jako osobna jednostka, dokonywanie wyborów dużych i małych oraz doświadczanie skutków każdego wyboru.
  • Aby to zrobić, dusza inkarnuje – to znaczy dusza łączy się z ciałem fizycznym i jest z nim przez całe życie, od narodzin do śmierci.
  • W ten sposób dusza doświadcza ograniczenia fizycznego i fizycznego oddzielenia od innych, i od wszystkiego, co istnieje. To właściwie iluzja, sztuczka umysłu, ponieważ sama dusza nigdy tak naprawdę nie jest ograniczona ani oddzielona. Ale iluzja stwarza wystarczająco dużo pragnienia, strachu i innych nacisków, aby dusza doświadczyła konfliktów i dylematów oraz dokonywała wyborów.
  • Doświadczenia i wybory życiowe służą jako lekcje dla duszy po zakończeniu życia. Po śmierci (wyjście duszy z królestwa fizycznego) dusza i jej przewodnicy dokonują przeglądu tego, co wydarzyło się w życiu i wyciągają wnioski na przyszłość.
  • Dusza nie tylko przegląda własne doświadczenia i wybory, ale także odkrywa wpływ swoich wyborów na innych w ciągu życia. Na przykład decyzja o kradzieży pewnej kwoty w pewnym momencie mogła spowodować dla ofiary znaczne trudności i niepokój.
  • Dusza uczy się, że wszystkie wybory mają doświadczalne konsekwencje, nie tylko dla siebie, ale dla wszystkich zaangażowanych.
  • Dusza podlega reinkarnacji pełnego zakresu znaczących doświadczeń i wyborów
  • Jedno życie nie wystarczy, aby doświadczyć całej gamy okoliczności życiowych i dokonać wszystkich wyborów. Na przykład dusza musi doświadczać życia zarówno jako mężczyzna, jak i kobieta; zarówno jako ofiara, jak i sprawca; zarówno jako uczeń, jak i nauczyciel… Dlatego dusza wielokrotnie inkarnuje się, aby doświadczyć pełnego spektrum życia.
  • Bycie człowiekiem raz za razem, za każdym razem w innym ciele, różnymi okolicznościami życia i różnymi relacjami, pozwala duszy doświadczyć pełnego zakresu możliwych perspektyw i relacji oraz wszystkich wynikających z tego lekcji.
  • Poprzez wiele różnych ludzkich doświadczeń dusza stopniowo staje się bardziej samoświadoma, stopniowo odkrywa więcej swoich prawdziwych możliwości (miłości, mocy, mądrości) i stopniowo uczy się, jak pokonać iluzoryczne ograniczenia bycia fizycznym.
  • Ogólnie dusza uczy się najlepiej poprzez proces „porównywania i kontrastowania”, a nie ślepe powtarzanie. Dlatego każde życie może być w jakiś sposób zupełnie inne od poprzedniego (z punktu widzenia duszy nie ma wielkiej wartości powtarzanie tego samego rodzaju życia raz za razem – chyba że istnieje konkretna lekcja w tym stylu życia, której należy się jeszcze nauczyć – w takim przypadku Dzień Świstaka jest doskonałą metaforą).
  • Każde życie ludzkie jest okazją do nauki konkretnych lekcji. Na przykład jedno życie może skoncentrować się na uczeniu się większej odpowiedzialności, podczas gdy następne może być nauką życzliwości i empatii. Na przykład, jeśli w ciągu jednego życia dusza doświadczy bycia mężczyzną mającym wiele władzy nad kobietami, wówczas będzie chciała porównać to z doświadczeniem bycia bezsilną kobietą w innej inkarnacji.
  • Dusza nie ma narodowości, wyznania, rasy ani płci
  • Nie ma czegoś takiego jak dusza żydowska, dusza chińska itd. Jesteśmy tylko duszami i jako dusze mamy swobodę doświadczania całej różnorodności kultur ludzkich na całej planecie.
  • Wybieramy miejsce urodzenia, rasę i narodowość, aby dostosować je do naszych celów w danym życiu.
  • Ponieważ dusza uczy się poprzez proces „porównywania i kontrastowania”, ten, kto właśnie doświadczył życia jako (powiedzmy) żołnierz izraelski, może zdecydować się zostać (powiedzmy) sierotą palestyńską w następnym.
  • Nie ma czegoś takiego jak dusza męska czy żeńska. Płeć jest zjawiskiem biologicznym, a nie duchowym. Człowiek posiada płeć, dlatego dusza musi wybrać przed ponowną inkarnacją w którą się wcieli.
  • Ponieważ chcemy doświadczać, porównywać i kontrastować wszystkie możliwe perspektywy, wybieramy doświadczanie życia zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Możemy być mężczyzną lub kobietą tak często, jak nam się podoba. Możemy być mężczyzną w jednym życiu, a kobietą w następnym. Lub możemy być mężczyzną przez dziesięć wcieleń, a kobietą przez następne pięćdziesiąt wcieleń. To wszystko jest kwestią wyboru. Nawet jeśli zdecydowanie preferujemy jedną płeć, nadal będziemy się wcielać jako druga płeć od czasu do czasu, aby zachować zrównoważoną perspektywę.
  • Dusza trzyma się jednego gatunku
  • W przeciwieństwie do niektórych nauk, dusze ludzi odradzają się tylko jako istoty ludzkie, ewentualnie, choć dużo rzadziej, humanoidalne, na innych planetach.
  • Nie oznacza to, że wcześniej nie doświadczyliśmy życia w prostszych formach życia. Ale w pewnym momencie naszej wcześniejszej ewolucji wybraliśmy gatunek ludzki jako nasz pojazd, aby ewoluować jako samoświadome jednostki.
  • Misją duszy jest poszerzanie świadomości i nie ma ona już żadnego pożytku z inkarnacji w niższą formę, o dużo niższym poziomie świadomości. Mogą zdarzać się rzadkie wyjątki, gdy dusza, która normalnie jest człowiekiem, eksperymentuje z byciem np. delfinem (który ma wysoki poziom świadomości w królestwie zwierząt), ale z reguły nie wracamy jako owady, krowy lub źdźbła trawy.
  • Każde życie jest wstępnie zaplanowane
  • Przed narodzeniem dusza (wraz ze swymi przewodnikami duchowymi) zdecyduje, jakie doświadczenia i wybory powinno obejmować życie.
  • Odpowiednie okoliczności i relacje zostaną wybrane i ustanowione przy współpracy i porozumieniu innych dusz, które będą zaangażowane we wspólny plan. Załóżmy na przykład, że dusza chce doświadczyć i nauczyć się współczucia wobec dzieci. Dusza może zdecydować, że przyszłe życie powinno obejmować porzucenie siebie jako dziecka przez matkę. Pomogłoby to poprowadzić osobowość w dorosłym życiu do pomocy porzuconym dzieciom. Inna dusza zgodzi się wtedy z miłości być matką, która porzuci tę duszę w dzieciństwie.
  • Większość ważnych wydarzeń w życiu jest z góry zaplanowana: narodziny, rodzina, szkoła, relacje, kariera i tak dalej. Obejmuje to zgony, wypadki i choroby. Jest jednak dużo miejsca na nieplanowane rzeczy. Wybory, których dokonujemy na ziemi, są ważniejsze niż „przeznaczenie”.
  • Ciało jest również wybierane przez duszę przed urodzeniem. Dusze są świadome tego, które płody są żywotne, a które nie, i mogą chcieć doświadczyć poronienia lub aborcji (dlatego aborcja z duchowego poziomu tak naprawdę nie jest „morderstwem”).
  1. Istnieje prawo karmy…
  • … ale nie polega na tym, w co większość ludzi wierzy.
  • Jeśli dusza A zabije duszę B w jednym życiu, to w późniejszym życiu dusza B zabije duszę A. To jest efekt karmy.
  • Ale karma nie jest o sprawiedliwości wszechświata lub boskiej zemście. Z perspektywy Ducha Boska sprawiedliwość czy kara nie jest potrzebna, ponieważ nie ma czegoś takiego jak niesprawiedliwość we wszechświecie.
  • Karma naprawdę polega na uczeniu się przez „uwikłanie”. Jeśli zrobię coś w życiu fizycznym, co narusza wolną wolę innej osoby, uwikłamy się. Oboje odczujemy brak równowagi między nami. To tak, jakbyśmy związali się liną. Jedynym sposobem na przywrócenie równowagi jest cofnięcie uwikłania – poprzez pogwałcenie mojej wolnej woli w podobny sposób. W ten sposób oboje doświadczymy, jak to jest być zarówno oprawcą, jak i ofiarą.
  • Dusze mają większą skłonność do popełniania czynów karmicznych we wczesnych stadiach swoich reinkarnacji, kiedy mają mniejsze doświadczenie ludzkiej egzystencji.
  • Typowymi czynami karmicznymi są: morderstwo, gwałt, uwięzienie, porzucenie.
  • We wszystkich przypadkach jedna osoba narzuca coś drugiej wbrew jej woli. Nie ma uwikłania karmicznego, które byłyby przypadkowe lub nie były wyborem dusz.
  1. Reinkarnacja ma początek i koniec
  • W przeciwieństwie do niektórych nauk, nie jesteśmy przywiązani do koła niekończącej się śmierci i odrodzenia, aby być zbawionym jedynie przez wyrzeczenie się świata i dążenie do duchowego wyzwolenia.
  • Cała podróż ewolucji poprzez reinkarnację zaczyna się od nas na pewnym poziomie i kończy, gdy osiągniemy kolejny poziom. Zajmuje (zwykle) znacznie ponad 100 wcieleń. Od pierwszej ludzkiej inkarnacji do ostatniej wymaga tysięcy lat egzystencji i doświadczeń.
  • W duchu cała ścieżka jest dla nas jasna i wiemy dokładnie, co robimy. Każde życie jest celową przygodą, podejmowaną z miłości i pragnienia ewolucji.
  1. Nie ma pilnej potrzeby
  • W przeciwieństwie do tego, czego wielu uczy na ten temat, nie ma potrzeby, abyśmy zostali oświeceni lub szybko ukończyli nasz cykl reinkarnacji.
  • Nie jest „lepiej” szybko ewoluować przez kilka żyć, niż ewoluować powoli przez wiele żyć.
  • Reinkarnacja nie jest wyzwaniem, aby jak najszybciej dotrzeć do końca ewolucji.
  • Nie jesteśmy „złapani” w cykl ludzkiej śmierci i odrodzenia.
  • Świat fizyczny nie jest piekłem, z którego można się wydostać.
  • Bóg nie chce, żebyśmy ruszyli dalej.
  • Z perspektywy Ducha nie ma upływu czasu. Czas jest dla nas zjawiskiem percepcyjnym w formie fizycznej. Dusze dosłownie nie dbają o to,  ile tysięcy lat potrzeba, aby przejść z jednego poziomu reinkarnacji na drugi. Upływ czasu w kategoriach ludzkich jest dla duszy nieistotny.

Nie powinna być zaskoczeniem informacja, że większość z nas ma za sobą już wiele żyć. Jedynymi, którzy nie żyli poprzednim życiem, są ci, którzy dopiero zaczynają swój cykl inkarnacyjny. A jedynymi, którzy nie powrócą po tym życiu, są ci na samym końcu cyklu.

Reinkarnacja jest normą dla wszystkich ludzi. Jest uniwersalna.

Odwiedź stronę autora i pamiętaj by wspierać dobre treści!

Art i Styl - Styl i Harmonia Twojej Przestrzeni

O Autorze

Publikacje

Administrator Serwisu Jest współzałożycielem i Redaktorem w STANOWIMY. Pisze i publikuje w obszarze wolnościowym, jest żywo zainteresowany samostanowieniem, suwerennością oraz prawem naturalnym. SUWEREN RZECZPOSPOLITEJ
Podobne publikacje
Świat wiedzy

Bogowie to nie fikcja. Odpowiedzi na zasadnicze pytania?

Dlaczego dla początków naszych dziejów większość historycznych hipotez przeczy…
Czytaj
Witamy w naszej społeczności

Zapraszamy do przyłączenia się do dyskusji. Nasze wytyczne dla społeczności są proste: bądź pełen szacunku i konstruktywny, trzymaj się tematu, wspieraj innych komentujących i zgłaszaj złe zachowanie. Jeśli jesteś nowy w naszej sekcji komentarzy, Twój pierwszy komentarz zostanie wstrzymany do moderacji. A jeśli jesteś zainteresowany dostępem do wszystkiego, co mamy do zaoferowania, subskrybuj teraz.

Newsletter
Nie chcesz przegapić?
Powiadomimy Cię raz w tygodniu o nowościach, ciekawych wpisach, wydarzeniach, audycjach lub video.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.