Connect with us

Zielarstwo

Kwietniowe wyprawy po zioła

Opublikowano

on

Kwiecień plecień, raz słoneczko, innym razem śnieg, ale przyroda nieodparcie budzi się do życia. Można już zbierać rośliny lecznicze, teraz mają najwięcej wartości. Jest ich stosunkowo niewielka ilość. Łatwo więc odnaleźć i rozpoznać niektóre gatunki. Nowicjuszom ułatwi to zapoczątkowanie przygody z ziołami. Warto wybrać się na łono natury ze sporym koszykiem, zbiory mogą być okazałe i przydatne w domowej apteczce.

W lesie można zjadać na surowo prosto z drzewa żółte bazie – zawierają dużo hormonów. Zwiększą zdolność do wysiłku, odporność na choroby, poprawiają samopoczucie. Warto skubnąć młode listki i pączki drzew, na przedwiośniu są przebogate w witaminy składniki odżywcze. To wspaniały zastrzyk energii na wiosenne osłabienie.

Na krzewach dzikiej róży niemal do wiosny wiszą czerwone owoce z bogactwem witaminy C. Przed użyciem należy je przeciąć i oczyścić z nasion pokrytych drażniącymi włoskami. Możemy je jeść na surowo albo zaparzyć witaminową herbatkę.

Jakie zioła zbieramy w kwietniu:

Przytulia

Znakomite lekarstwo na układ limfatyczny i węzły chłonne. Oczyszcza krew, limfę, drogi oddechowe, rozpuszcza zatory, redukuje stany zapalne i obrzęki. Rośnie w lasach, parkach, ogrodach. Nie sposób jej nie zauważyć. Przy pomocy haczykowatych sztywnych włosków czepia się do innych roślin i do ubrań jak przedzieramy się przez zarośla.

Herbatka z przytulii z jeżówką purpurową

100 g ziela przytulii
50 g jeżówką purpurowej
3 łyżki mieszanki zalać 3 szklankami wody. Zagotować, pozostawić do naciągnięcia 15 min i przecedzić. Pije się ciepłą herbatkę łykami cały dzień.
Wg Stefanii Korżawskiej herbatka doskonale czyści krew i limfę. Pomocna w chorobie nowotworowej i białaczce.

Herbatka przeciwnowotworowa wg Marii Treben
Wymieszać po 200 g przytulii i nagietka, po 100 g krwawnika i pokrzywy. Zaparzać w 1,5 litra wrzątku kwadrans. Pije się 2-3 łyki co 20 minut.

Nalewka z przytulii
Wymieszać po 50 g ziela przytulii, kwiatu nagietka, ziela nawłoci
8 łyżek mieszanki wsypać do słoika
Zalać 1/2 litra wódki lub 70 % spirytusu’
Macerować 10 dni codziennie wstrząsając.
Pije się 3 razy dziennie łyżkę nalewki. Stosuje w stanach zapalnych migdałków, skóry i przeroście prostaty.

Oliwka z przytulii wg przepisu S. Korżawskiej
2 garście drobno pokrojonej przytulii wsypać do słoika. Zalać 1/2 l oliwy z oliwek. Słoik wstawić do garnka z wodą, zagotować, podgrzewać godzinę. Po przecedzeniu przelać do słoiczka. Oliwką smaruje się powiększone węzły chłonne lub szyję, gdy są guzki tarczycy.

Ziarnopłon wiosenny


Przeciw wirusom, bakteriom, grzybom i pierwotniakom. Ma bardzo krótki okres wegetacji, liście rozwijają się zaraz po stopnieniu śniegu, kwitnie do maja. Można go dodawać do sałatek, wyciskać sok, suszyć do herbatek.

  • Młode listki dodawano do sałatek, zasmażano, jadano jak szpinak.
  • Suszone przechowywano na racje głodowe.
  • Leczono nimi szkorbut – dostarczają dużo witaminy C.
  • Na przednówku doceniano małe bulwy tworzące się w podziemnych częściach rośliny. Traktowano jako smaczne warzywo, przyrządzano na wiele sposobów.
  • Naparami i maściami z ziarnopłonu leczono wrzody i hemoroidy.
  • Stosowano w dnie moczanowej z powiększonymi węzłami chłonnymi.

Ziele ma działanie:

  • Przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze
  • Nawet w niskich stężeniach wykazuje silne właściwości przeciwutleniające
  • Ma działanie moczopędne, przeciwreumatyczne
  • Odtruwa, oczyszcza krew
  • Skutecznie leczy hemoroidy i łysienie
  • Ziarnopłon przepisy
  • Napar z ziarnopłonu

2 łyżki świeżego rozdrobnionego ziela zalać szklanką wrzątku, zaparzać pół godziny. Pije się 2 razy dziennie po 100 ml.

  • Działa moczopędnie, zmniejsza obrzęki,
  • Redukuje bóle reumatyczne i artretyczne.
  • Odtruwa wątrobę, odkaża drogi moczowe.
  • Zewnętrznie do okładów na stany zapalne skóry, wrzody, wypryski i bolące stawy.
  • Stosuje się do lewatyw i nasiadówek przy hemoroidach
  • Oraz do płukanek do włosów wypadających, łamliwych.

Wywar z suszu
3 łyżeczki suszu zalać szklanką wody, doprowadzić do wrzenia, przecedzić. Odwar popija się łyczkami przez cały dzień Pomaga przy trądziku, niezdrowej cerze.

Sok – napój
2-3 łyżki wiosennych listków z łodygami zmiksować z wodą lub mlekiem. Uzupełnia witaminę C, stosuje się przy szkorbucie.

Podbiał


Zwany zielem na „choroby gorące” ze względu na działanie przeciwzapalne, chłodzące i powlekające. Wraz z tymiankiem jest znakomitym środkiem na infekcje gardła i układu oddechowego. Zakwita już w marcu zwiastując wiosnę.

Pierwiosnek lekarski
Kwiaty i korzenie mają właściwości przeciwzapalne, lekko napotne i moczopędne. Stosowany przy infekcjach układu oddechowego i moczowego. Tradycyjnie stosowano przeciw skurczom, paraliżom, bólom reumatycznym, jako środek wykrztuśny w leczeniu krztuśca, zapalenia oskrzeli, astmy, kaszlu. Św. Hildegarda zalecała w leczeniu przeziębień, duszności i bólach głowy, a ks. Kneipp przy łamaniu w kościach. Wzmacnia odporność, poprawia metabolizm, reguluje przemianę materii, koi system nerwowy, uszczelnia naczynia krwionośne. Badania potwierdziły działanie antybakteryjne i przeciwnowotworowe.

Ziele pierwiosnka jest bogate w witaminy C, A, E, P i sole mineralne. Zawiera garbniki, goryczki, flawony, saponiny, eteryczny olejek primulowy. Działanie: wykrztuśne, napotne, przeciwgorączkowe, antyoksydacyjne, odtruwające, przeczyszczające, przeciwzapalne, antyseptyczne, ściągające, żółciopędne, wzmacniające, uspokajające, przeciwskurczowe.

Pierwiosnek pomaga:

  • w przeziębieniach z gorączką, infekcjach górnych dróg oddechowych, zapaleniu oskrzeli, krtani, kaszlu, astmie, alergiach,
  • migrenach, bólach głowy, gardła, stawów, mięśni, RZS,
  • wyczerpaniu nerwowym i fizycznym,
  • stanach niepokoju, bezsenności, nerwowości, nadpobudliwości,
  • chorobach neurologicznych, drgawkach, padaczce, chorobie Parkinsona,
  • przewlekłych zaparciach, zaburzeniach trawienia, słabym wydzielaniu enzymów trawiennych, schorzeniach trzustki, śledziony, pęcherzyka żółciowego, infekcjach dróg moczowych,
  • zewnętrznie w uporczywym trądziku, wysypkach, stanach zapalnych skóry, oczu, siniakach.

Pierwiosnek przepisy lecznicze

Herbatka z kwiatu pierwiosnka

Łyżkę suszu zalać szklanką wrzątku lub gorącego mleka. Zaparzać pod przykryciem 15 minut. Przy uporczywym kaszlu można połączyć z anyżem i tymiankiem w równych wagach. Pije się często, ale mało. Co godzinę 1 łyżkę.

Herbatka ma pyszny, owocowy smak, jest lubiana przez dzieci. Wzmacnia, działa wykrztuśnie, lekko uspokajająco i napotnie. Zewnętrznie stosuje się do okładów na oczy i tonizowania skóry w stanach zapalnych.

Pierwiosnek dla palaczy
Łyżkę suszonych kwiatów zalać szklanką gorącej wody. Gotować 5 minut na małym ogniu. Może się pienić, ze względu na obecność saponin. Odstawić z ognia na 10 minut pod przykryciem. Pije się łyżkę 3-5 razy dziennie. Oczyszcza płuca i drogi oddechowe.

Ziołomiód na migreny i nerwowość
Zmielony na proszek susz wymieszać z miodem lipowym.
Na każdą łyżkę ziela dać 1 łyżkę miodu i 10 kropli gliceryny. Wymieszać, zamknąć w słoiku
Zażywa się 3 razy dziennie 1/2 łyżki.
Syrop z pierwiosnka na kaszel

200 g kwiatów pierwiosnka zalać w garnku 0,5 litra wrzątku. Gotować 30 minut. Odstawić pod przykryciem na 12 godzin.
Przefiltrować przez gazę odciskając dokładnie kwiaty. Do wywaru dodać 1/2 kg cukru, zagotować. Podgrzewać na małym ogniu aż powstanie gęsty syrop. Łyżeczkę dodaje się do herbatek.

Mieszanka na bezsenność
Wymieszać: 100 g kwiatów pierwiosnka, 50 g lawendy, po 25 g kozłka, dziurawca, krwawnika i chmielu. 1-2 łyżeczki mieszanki zalać wrzątkiem do 2/3 wysokości szklanki. Zaparzać kwadrans pod przykryciem. Pije się godzinę przed snem.

Chrypka, nieżyt oskrzeli, suchy kaszel
Wymieszać 50 g ziela przetacznika i 20 g korzenia pierwiosnka. Łyżkę mieszanki zalać szklanką zimnej wody. Gotować na małym ogniu 5 minut pod przykryciem. Odstawić, zaparzyć pod przykryciem kwadrans. Pije się 2-3 łyżki w dwu-trzygodzinnych odstępach, po jedzeniu lub między posiłkami.

Przepisy z Ajurwedy

Zapalenie szyjki macicy: w litrze wody gotować kwadrans na małym ogniu10-12 kwiatów pierwiosnka. Odstawić do wystygnięcia i przecedzić. Płyn stosuje się do irygacji i podmywania. Przy zmianach rakowych nalewa się ciepły napar do miski i siedzi w wodzie kwadrans.
Uporczywe alergie: łyżkę mieszanki z bzu czarnego, kobylaka, pierwiosnka, werbeny, korzenia goryczki zaparza się kwadrans w szklance wrzątku. Pije dwa razy dziennie po pół szklanki.
Mazidło: garść kwiatów pierwiosnka zalać szklanką oleju kokosowego. Podgrzewać w kąpieli wodnej godzinę. Odstawić na dobę. Ponownie podgrzać, po wystygnięciu przefiltrować. Stosuje się do cery zanieczyszczonej, szarej, zmęczonej.
Wszystkie części są jadalne, wiosną dodaje do sałatek. Dwa listki zaspokajają dobowe zapotrzebowanie na witaminę C. W Rosji wykorzystuje się jako dodatek do zup, sosów, past do chleba, dodatek do nadzienia pasztetów jarskich. W Anglii robi smaczne wino o działaniu uspokajającym nerwy. We Francji octy do przyprawiania sałatek.

Pierwiosnek można wykorzystać jako naturalny preparat do prania delikatnych materiałów. Naparami przemywa się rany po operacjach, przyspiesza gojenie, zmniejsza obrzęki.

Bluszczyk kurdybanek

Surowcem leczniczym jest cała roślina ziele bluszczyku kurdybanku. Ziele zawiera olejki eteryczne, żywice, saponiny, kwasy triterpenowe, sole mineralne, witaminy, enzymy. Pierwsze młode listki są doskonałym surowcem do wiosennej sałatki. Posiekać młode listki i pędy. Zblanszować albo skropić sokiem z cytryny. Można dodać młodą pokrzywę, bluszczyk kurdybanek, rzeżuchę, rzodkiewkę, polać jogurtem. Dobrze smakują posiekane na chlebie z masłem lub smalcem. Można dodawać do zup, barszczów lub dusić z czosnkiem jak szpinak.
W kwietniu można zbierać młode listki jako przyprawę do potraw ma lekko korzenny, ziołowy aromat. Oraz surowiec do herbatek. Poprawi odporność, wzmocni serce i układ nerwowy, oczyści z toksyn.

  • Bluszczyk kurdybanek jest znakomitym ziołem poprawiającym odporność,
  • Zwiększa liczbę leukocytów chroniących przed patogenami,
  • Herbatki, nalewki, syropy z kurdybanku wzmacniają cały organizm i dodają sił,
  • Oczyszczają i wzmacniają czyszczą wątrobę i nerki,
  • Chronią przed przeziębieniami,
  • Kurdybanek poprawia pracę serca wycisza i tonizuje układ nerwowy,
  • Reguluje przemianę materii, oczyszcza z toksyn,
  • Działa przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie, przeciwwirusowo i przeciwgrzybiczo,

Zastosowanie lecznicze

  • Infekcje, przeziębienia z kaszlem, katarem,
  • Astma,
  • Choroby wątroby, trzustki, problemy trawienne,
  • Słaba filtracja nerek,
  • Zewnętrznie stany zapalne skóry, trądzik, wrzody, wysypki.

Bluszczyk kurdybanek przepisy lecznicze

Odwar z kurdybanku

Łyżkę ziela zalać półtorej szklanki ciepłej wody. Gotować 5 minut na małym ogniu pod przykryciem. Odstawić do zaparzenia na 10 minut.
Pije się ½ szklanki 3 razy dziennie między posiłkami. Dla oczyszczenia, wzmocnienia odporności, poprawy trawienia.
Zewnętrznie można stosować do przemywania ran, zmian skórnych, trądziku.

Herbatka z kurdybanku

1 łyżeczkę ziela zalać szklanką wrzątku, parzyć pod przykryciem 15 minut. Po przecedzeniu można dosłodzić miodem, sokiem malinowym lub dodać kawałek cytryny.

Przy infekcjach stosuje się 2 razy dziennie. Pomaga na kaszel, chrypkę, ułatwia oddychanie i odkrztuszanie. Można delektować się jego smakiem i aromatem zamiast herbaty. Wieczorem przed snem wyciszy i podziała lekko uspokajająco.

Syrop wg przepisu S. Korżawskiej

Garść świeżego kurdybanku wrzucić do garnka, wlać 6 szklanek wody. Zagotować, na małym ogniu ogrzewać 15 minut. Przecedzić i dodać tyle miodu, ile jest wywaru. Wymieszać, zagotować i kolejny raz podgotować 5 minut. Przelać do butelek.

Syrop można dodawać do ciepłej wody lub herbaty. Wzmacnia układ odpornościowy, polecany jest dla dzieci anemicznych oraz dla osób nerwowych.

Winko na odporność

Garść ziela bluszczyku kurdybanku zalać w garnku litrem dobrego, białego gronowego wina. Doprowadzić do wrzenia. Gotować 15 minut na małym ogniu. Przecedzić przez sitko, dodać tyle miodu ile zostało wywaru. Podgotować kolejne 5 minut stale mieszając. Rozlać do butelek.
Syrop poprawia odporność, zwiększa ilość leukocytów, działa uspokajająco.

Tonik na cerę trądzikową

Zrobić wywar 2,5 łyżki ziela na 1 szklankę wody. Przecedzić, ostudzić. Dodać 1/4 szklanki octu jabłkowego. 5 kropli olejku eterycznego np. różanego. Przelać do butelki.
Stosuje się do przemywania twarzy przed nałożeniem kremu. Przechowuje do 3 miesięcy.

Mieszanka na wzrost leukocytów wg przepisu dr H.Różańskiego

2 łyżki bluszczyku kurdybanku
Po 1 łyżce mniszka, pokrzywy, glistnika, babki lancetowatej.
Dwie łyżki mieszanki zalać 2 szklankami wrzącej wody i pod przykryciem parzyć 20 minut.
Pije się 4-5 razy dziennie po 200 ml

W kuchni
Bluszczyk kurdybanek jest znakomitą przyprawą. Zastąpi natkę pietruszki, bazylię i inne zioła. Dodajemy do zup, rosołów, jajecznicy, twarożków ziemniaków, sosów i sałatek dosypując garść świeżego zioła. Można zasuszyć, wsypać do szczelnego pojemnika i postawić na półce z przyprawami.

W Polsce rośnie pospolicie często jako chwast na terenie całego kraju. Lubi miejsca wilgotne, zacienione. W różnych regionach kraju znany jest pod nazwami: kurdybanek, kurdyban, bluszczyk, ziemny, bluszcz zimowy, bluszczyk pospolity, psia miętka, kocimorda, kudroń, położnik.

Szczawik zajęczy


Podczas leśnych spacerów, z pewnością każdy natknął się niewysoką 12-15 cm roślinkę z liśćmi podobnymi do koniczyny. Są one złożone z trzech odwrotnie sercowatych listków. Wczesną wiosną pojawiają się białe lub różowe kwiaty, o delikatnym fioletowym żyłkowaniu. O lekko korzennym kwaskowatym podobnym do limonki smaku wzbogaci wiele potraw. Oczyszcza krew lepiej niż pokrzywa. Zawiera ogromne ilości witaminy C. Dawniej leczono szczawikiem szkorbut, choroby układu moczowego, gorączkę, żółtaczkę. Podczas leśnych spacerów, z pewnością każdy natknął się niewysoką 12-15 cm roślinkę z liśćmi podobnymi do koniczyny. Są one złożone z trzech odwrotnie sercowatych listków. Wczesną wiosną pojawiają się białe lub różowe kwiaty, o delikatnym fioletowym żyłkowaniu.

Szczawik zajęczy pomaga w stanach gorączkowych, chłodzi i gasi pragnienie. Wzmacnia słaby żołądek i układ pokarmowy, łagodzi nudności, pobudza apetyt.

Tradycyjna medycyna chińska stosuje przy opryszczce, bólach głowy, zapaleniu zatok, przekrwieniu dróg oddechowych. W biegunkach, czerwonce, żółtaczce, krwawieniom z przewodu pokarmowego.

Szczawik zajęczy lecznicze działanie
Wszystkie części rośliny: liście, kwiaty, owoce i cebulki są jadalnym surowcem zielarskim. Mają działanie chłodzące, przeciwzapalne, przeciwgorączkowe, moczopędne, przeciwszkorbutowe, silnie antyoksydacyjne.

Wywary i przetwory ze szczawiku odtruwają, hamują krwotoki i łagodzą stany zapalne dróg moczowych. Odtruwają, oczyszczają krew lepiej niż pokrzywa. Są doniesienia, że pomaga w chorobie nowotworowej. Szczawik zajęczy stosuje się:

  • W schorzeniach układu moczowego, stanach zapalnych nerek, pęcherza.
  • Robaczycy przewodu pokarmowego.
  • Owrzodzeniu jamy ustnej, zapaleniu dziąseł, pleśniawkach.
  • Leczeniu szkorbutu, infekcji z gorączką, kaszlu, bólu gardła
  • W niestrawności, wymiotach i zatruciach.
  • Kuracjach oczyszczających.
  • Pomocniczo w leczeniu żółtaczki, obrzęków.
  • Zawiera szczawiany, niewskazany przy kamicy nerkowej, podagrze

Zastosowania szczawiku zajęczego

Użyteczne jest świeże ziele. Listki nie nadają się do suszenia, zmielone na papkę można mrozić.

  • Zjedzenie kilku świeżych listków pobudza trawienie, wydzielanie śliny, likwiduje zgagę i oczyszcza wątrobę. Można zrobić sobie kilkudniową kurację sałatką z porwanych listków plus oliwa z oliwek.
  • W dolegliwościach trawiennych, niestrawności, refluksie, lekkich zaburzeniach czynności wątroby zaleca się picie dziennie dwóch szklanek schłodzonej herbatki.
  • W żółtaczce, zapaleniu nerek, wykwitach skórnych i pasożytach pije się dwie szklanki herbatki, ale ciepłej.
  • Świeżo wyciśnięty sok polecany jest w początkowych stadiach raka żołądka, guzach, rakowatych wrzodach zewnętrznych i wewnętrznych. Sok wyciska się w sokowirówce, pije co godzinę trzy do pięciu kropli soku z wodą lub herbatką ziołową. [M.Treben]
  • Zewnętrzne rakowate wrzody smaruje się świeżym sokiem. [M.Treben]
  • W chorobie Parkinsona zażywa się po 3-5 kropli soku w herbatce z krwawnika. Sok stosuje się zewnętrznie do nacierania. Należy ściśle przestrzegać rozcieńczania. [M.Treben]

Zewnętrzne rakowate wrzody smaruje się świeżym sokiem. [M.Treben]
W chorobie Parkinsona zażywa się po 3-5 kropli soku w herbatce z krwawnika. Sok stosuje się zewnętrznie do nacierania. Należy ściśle przestrzegać rozcieńczania. [M.Treben]
Sok z liści szczawiku zajęczego po zagotowaniu zmienia kolor na czerwony.

  • Leczy rany i oczyszcza krew
  • Stosuje się jako płyn do płukania jamy ustnej i gardła.
  • Pomaga w leczeniu owrzodzeń skórnych.
  • Bardzo skuteczny przy siniakach, obrzękach
  • Roztarty z olejem lnianym/tranem ładnie przyspiesza gojenie ran i owrzodzeń.

Szczawik zajęczy przepisy
Jadalne listki można wykorzystać w kuchni. Wzbogacą smak wiosennych sałatek, zup, twarożków, masła. Świetnie smakują jako dodatek do farszu pieczonych ryb, jajecznicy, jajek na twardo. Podobnie jak świeży szczaw najlepiej smakuje z dziczyzną i rybami. Dawniej listki służyły do aromatyzowania potrawy, lemoniady i orzeźwiających napojów.

Lecznicza herbatka
Łyżkę świeżych listków zaparzamy w szklance wrzątku. Pije się przed snem.

Lemoniada
Gotujemy świeże listki w wodzie. Schładzamy lodem. Dosładzamy do smaku miodem. Doskonale orzeźwia, gasi pragnienie i uzupełnia witaminę C.

Wiosenna zupa ze szczawiku zajęczego
Szklanka świeżych listków szczawiku • drobno posiekana dymka wraz z cebulką • 1-3 pomidory gruntowe • 2 litry wody • sól i świeżo zmielony czarny pieprz • śmietana
Cebulę z dymką lekko podsmażamy. Dolewamy wodę, gotujemy 10 minut. Dodajemy szczawik, pomidory i przyprawy. Po lekkim schłodzeniu zabielamy śmietaną. Wstawiamy do lodówki. Podaje się jako chłodnik ze świeżym chlebem.

Pasta – smarowidło do pieczywa
• 2 garści świeżych liści szczawiku. Można po połowie wymieszać z rukolą lub rukwią wodą • 80 g serka śmietankowego bądź zmiksowanego twarożku • parę kropli mleka • Szczypta soli i pieprzu. Umyte, wysuszone zioła rwiemy na duże kawałki. Mieszamy z serkiem i solą. By uzyskać kremową miękkość dodajemy trochę mleka.

Pesto ze szczawiku
3 ząbki czosnku • ponad pół szklanki świeżych listków • ½ łyżeczki soli kamiennej • łyżka oliwy z oliwek. Blendujemy składniki na gładką konsystencję. Pesto ma wyjątkowy smak i walory zdrowotne. Znakomity dodatek do makaronu, kanapek i sałatek.

Sposoby podawania wg dr. Różańskiego

  • Świeże ziele szarpane
  • Nalewka na świeżym rozdrobnionym zielu (1:5 na wódce)
  • Macerat ze świeżego ziela (wytrawianie rozdrobnionego wodą przegotowaną lub zdrojową przez 4-6 godzin).
  • Nalewka pobudza krążenie krwi wieńcowe (5-10 ml nalewki 1-2 razy dziennie). Może wpływać wzmacniająco na siłę skurczu mięśnia sercowego i zapobiegać

Czosnek niedźwiedzi


Liście najwięcej wartości mają w kwietniu przed kwitnieniem. Zawierają łatwo przyswajalne żelazo, dużo siarki, witamin i cennych substancji. Są łagodniejsze dla wątroby i lepiej trawione niż czosnek pospolity.

  • Czosnek niedźwiedzi ma podobne właściwości do pospolitego czosnku, ale jest łatwiej strawny, łagodniejszy dla wątroby i układu pokarmowego. Tolerowany przez osoby, które mają trudności z trawieniem roślin z rodziny cebulowych.
  • W tradycyjnym zielarstwie stosowano czosnek niedźwiedzi dla odtrucia i oczyszczenia krwi.
  • W nieżytach płuc, oskrzeli i astmie.
  • Chorobach układu moczowego, regeneracji jelit.
  • W lewatywach z mlekiem przeciw owsikom i gliście ludzkiej.
  • Czosnek niedźwiedzi łagodnie oczyszcza krew i stymuluje krążenie, tym samym korzystnie wpływa na serce, skórę, błony śluzowe, wzrok i pamięć.
  • Pomaga w problemach z jelitami, wzdęciach, gazach.
  • Łagodnie uspakaja i równoważy florę jelitową, pomocny w zapaleniach jelit.

W medycynie współczesnej
Jest najbogatszą w siarkę rośliną w Europie. Zawiera dwudziestokrotnie więcej adenozyny, substancji łączącej właściwości witamin, niż pospolity. Tyleż samo więcej witamin A, C, E i selenu. Adenozyna korzystnie wpływa na krążenie, rozrzedza krew, zapobiega sklejaniu się płytek i poprawia cyrkulację w naczyniach krwionośnych.

Dziki czosnek to również bogaty zestaw enzymów, aminokwasów i związków o działaniu antybiotycznym. Jest najbardziej wszechstronną rośliną w działaniu:

  • Regeneruje florę bakteryjną przewodu pokarmowego, również po terapiach antybiotykowych.
  • Zapobiega nadmiernej fermentacji i procesom gnilnym.
  • Oczyszcza nerki, krew, jelita i oskrzela z flegmy.
  • Odtruwa z toksyn i metali ciężkich.
  • Pobudza układ odpornościowy, chroni przed działaniem wolnych rodników.
  • Jako naturalny antybiotyk zwalcza patogenne bakterie, wirusy, pasożyty i drożdżaki.
  • Doskonały w leczeniu Candida albicans, niszczy błony komórkowe drożdżaków, uniemożliwia im pobieranie tlenu.
  • Zapobiega chorobom serca, układu krążenia i nowotworom.
  • Reguluje ciśnienie stężenie cukru w krwi.
  • Polecany przy cukrzycy.
  • Zapobiega sklejaniu się płytek krwi, zwapnieniom tętnić.
  • Rozrzedza krew i poprawia cyrkulację w naczyniach krwionośnych.
  • Wspomaga trawienie i metabolizm tłuszczów.
  • Poprawia stan skóry, włosów i paznokci.

Czosnek niedźwiedzi przepisy

Herbatka z czosnkiem niedźwiedzim:

Łyżkę suszonych liści zalać 200 ml wrzącej wody lub gorącego mleka. Parzyć pod przykryciem 10-20 minut. Pije się 1-4 porcje dziennie. Oczyszcza i wzmacnia organizm. Pomaga usuwać toksyny, bakterie, drożdżaki i pasożyty z przewodu pokarmowego. Stabilizuje krążenie i ciśnienie. Regeneruje jelita, z mlekiem pomaga w chorobach płuc.

Zupa z czosnku niedźwiedziego
Kuracja po antybiotykach Odkaża, oczyszcza przewód pokarmowy. Regeneruje florę bakteryjną po antybiotykach.

Nalewka z czosnku niedźwiedziego
Na bezsenność, serce, porost włosów i zmiany skórne.

Oczyścić i posiekać szklankę czosnku niedźwiedziego z cebulkami. Zalać 2 szklankami alkoholu 40%. Odstawić na 2 tygodnie w ciepłe miejsce. Po przecedzeniu 4 razy dziennie zażywa się 10-15 kropli rozcieńczonych w wodzie na serce i bezsenność. Na włosy 15 kropli raz dziennie, dodatkowo wmasowuje się w skórę głowy co drugi dzień. Można stosować przy trądziku i stanach zapalnych skóry.

Czosnek niedźwiedzi w miodzie
Na oskrzela, dusznicę bolesną, krążenie i wzmocnienie. 3 garście świeżych liści czosnku posiekać. Skropić sokiem z całej cytryny. Wymieszać z kilkoma łyżkami miodu. Odstawić w chłodne miejsce na tydzień. Raz dziennie stosuje się 4 łyżeczki w odstępie 1 minutowym powoli przeżuwając.

Marynata na krążenie i wysokie ciśnienie
Kilka garści liści z łodyżkami posiekać, upchnąć ciasno w słoiku. Zalać oliwą z oliwek do pełna i posolić. (łyżeczka soli na pół litrowy słoik).Pasteryzować 7 minut. Marynowany czosnek niedźwiedzi wykorzystuje się do potraw, oliwę jako przyprawę.

Masło z czosnku niedźwiedziego
Dla zdrowego serca i tętnic. Do 400 g schłodzonej śmietany 30%. Dodać łyżkę posiekanego świeżego czosnku niedźwiedziego. Ubijać mikserem, aż się oddzieli maślanka. Zebrać krupy masła w kulkę i odcisnąć. Takie masełko królowało w XIX wiecznej Szwajcarii jako lekarstwo i smaczny dodatek do potraw.

Czosnek niedźwiedzi w kuchni
Świeży, dziki czosnek wykazuje najsilniejsze działanie, niestety w doniczkach nie chce rosnąć. O ziele musimy postarać się sami w plenerze. Trzeba uważać by nie pomylić z konwalią, liście są bardzo podobne.

Jeśli nie kwitnie, trzeba rozetrzeć listek w palcach, powinien wydzielać ostry zapach czosnku. Dziki czosnek jest pod częściową ochroną. Liście ścinamy nie wyrywając całych roślin by nie niszczyć stanowisk, tylko tyle ile potrzeba. Będą smacznym dodatkiem do sałatek, potraw z jak, zup i sosów.

Igły sosny, świerku i jodły

Zimą i wczesną wiosną zawierają najwięcej witaminy C. Można jeść na surowo lub wyczarować witaminowy napój:

Kilka wierzchołków gałązek zanurzyć na chwilę we wrzątku by rozpuścić woskowaty nalot.
Oskubać igły, rozetrzeć w makutrze z niewielką ilością wody.
W emaliowanym rondelku zalać 1/2 litra wody, doprowadzić do wrzenia.
Zdjąć z ognia i odstawić pod przykryciem na 2 godziny.
Zlać płyn znad osadu i pić po 1/2 szklanki 2-3 razy dziennie.

Pozostałe kwietniowe surowce zielarskie
W kwietniu najwięcej wartości mają młode listki pokrzywy i mniszka. Pojawiają się kwiaty stokrotki, fiołków wonnych. Zbieramy listki i pączki brzozy, listki gwiazdnicy, glistnika, ziele miodunki. Kotki leszczyny, pączki sosny i szypułki skrzypu polnego.

W kwietniu zbieramy korę: kasztanowca, wierzby, kruszyny, kaliny koralowej, bzu czarnego, orzecha włoskiego.
I korzenie: chrzanu, biedrzeńca, arcydzięgla, glistnika, łopianu, mydlnicy lekarskiej, pokrzywy i mniszka.

Jak widać Apteka Przyrody obfituje w cenne zioła lecznicze, regenerujące i wzmacniające. Przy wiosennym osłabieniu wczesną wiosną w marcu i kwietniu szukajmy pomocy w naturze. Nie w suplementach z fabryk.

Natura jest cicha, nie reklamuje się krzykliwie, nie rozgłasza, nie składa pustych obietnic, ale naprawdę pomaga.

Suweren Rzeczpospolitej / RÓD Mazowiecki / Zajmuje się Analizą przestrzeni według Feng Shui oraz Malarstwem sztalugowym, maluje od wielu lat. Jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce, Szwecji, Wielkiej Brytanii, USA i innych krajach. Brała udział w wielu indywidualnych wystawach, między innymi w Londynie w 2007 roku. zobacz prace

Czytaj Dalej
Kliknij by skomentować

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Natura

Biedrzeniec – właściwości i zastosowanie

Opublikowano

on

Biedrzeniec jest to roślina z rodziny selerowatych. Od setek lat jest wykorzystywana w medycynie naturalnej. Znajduje również zastosowanie w przemyśle perfumeryjnym i farmaceutycznym. Posiada wiele właściwości leczniczych.

Biedrzeniec – co to jest?
Biedrzeniec to roślina należąca do selerowatych. Posiada ponad 150 gatunków. W Polsce najpopularniejsze odmiany to:

  • Biedrzeniec wielki – ta odmiana biedrzeńca jest dosyć popularna w Polsce. Osiąga maksymalnie 100 cm wysokości. Posiada duże i wydłużone liście. Często jest wykorzystywana do celów dekoracyjnych. Posiada właściwości lecznicze,
  • Biedrzeniec mniejszy – jest to najpopularniejsza odmiana w Polsce. Osiąga nie więcej niż 50 cm wysokości. Z wyglądu przypomina pietruszkę. Ma biały kolor i składa się z wielu małych kwiatów. Posiada właściwości lecznicze,
  • Biedrzeniec anyż – odmiana ta jest uprawiana ze względu na swoje właściwości przyprawowe. Charakteryzuje się delikatnym orientalnym smakiem. Często wykorzystywana w cukiernictwie do pierników, a także jako aromat do kaw i herbat. Swoje walory zawdzięcza nasionom z przekwitających kwiatów. Posiada wiele właściwości leczniczych,

Biedrzeniec charakteryzuje się wieloma właściwościami leczniczymi. Ma charakterystyczny smak i zapach. Często jest wykorzystywany w cukiernictwie, przemyśle perfumeryjnym, a także farmaceutycznym. W Polsce biedrzeniec jest rośliną dziko rosnącą. Najczęściej biedrzeniec rośnie na łąkach, polach, na obrzeżach lasów czy nieużytkach rolnych. Roślina osiąga maksymalnie 100 cm wysokości. Biedrzeniec jest zbudowany z małych kwiatów i pierzastych liści przy kwiatostanie. Dolne liście rośliny są owalne i mają ząbkowane brzegi.

Biedrzeniec – właściwości zdrowotne
Biedrzeniec wykazuje przede wszystkim działanie moczopędne, przeciwzapalne i rozkurczowe. Dzięki swoim moczopędnym właściwością jest używany do leczenia zapalenia pęcherza moczowego, a także kamicy moczowej. Posiada również właściwości bakteriobójcze i przeciwpasożytnicze. Ułatwia także pozbycie się wydzieliny zalegającej w płucach, ponieważ pobudza do pracy gruczoły górnych dróg oddechowych. Roślina jest także zalecana dla kobiet karmiących, ponieważ pobudza laktację.

Odmiana biedrzeńca anyżu wykazuje działanie łagodzące bóle menstruacyjne. Przyczynia się także do rozkurczania mięśni gładkich jelit, a także pozytywnie wpływa na perystaltykę. Ułatwia także pozbywanie się gazów z organizmu. Biedrzeniec wykazuje działanie antyseptyczne, a także antybakteryjne. Z tego względu często jest wykorzystywany do płukania ust. Wspomaga leczenie górnych dróg oddechowych, kaszlu, chrypki, a także nieżytu gardła i krtani.

Obecne w korzeniach substancje działają powlekająco na błony śluzowe i zwiększają wydzielanie substancji wyściełających drogi oddechowe. Napar z korzenia anyżu pozytywnie wpływa na potencję u mężczyzn. Jest również wykorzystywany do leczenia świerzbu i innych chorób roztoczowych. Biedrzeniec anyż jest bogaty w wiele cennych substancji, m.in. flawonoidy, sterole, olejki eteryczne i proteiny. W skład olejku anyżowego wchodzą m.in. związki takie jak anetol, estragol, aldehyd anyżowy, dianetol. To właśnie te związki są odpowiedzialne za właściwości lecznicze biedrzeńca.

Biedrzeniec a układ trawienny
Biedrzeniec korzystnie wpływa na pracę całego układu pokarmowego. Jest źródłem anetolu, z tego względu przyśpiesza trawienie i eliminuje wzdęcia. Często jest stosowany jako środek przeciwko mdłościom, nawet w przypadku zatrucia alkoholem. Pobudza perystaltykę jelit i ułatwia pozbycie się z nich gazów. Biedrzeniec zwalcza także zaparcia i bóle żołądka spowodowane przejedzeniem. Biedrzeniec łagodzi również zgagę i zapobiega uczuciu nadmiernej pełności po spożyciu posiłku. Eliminuje również pasożyty z przewodu pokarmowego.

Biedrzeniec – wpływ na skórę
Korzeń anyżu wykazuje działania odprężające i relaksujące, z tego względu może być wykorzystywany do kąpieli. Oprócz właściwości wyciszających przyczynia się również do łagodzenia podrażnień skóry, a także poprawia kondycję włosów i wysusza tłustą cerę. Biedrzeniec może być również stosowany w postaci okładów na rany lub do leczenia chorób roztoczowych np. świerzb. Do przygotowania leczniczej kąpieli z biedrzeńca potrzebujemy 1 łyżeczkę korzenia. Korzeń wraz z 0,5 l wody należy doprowadzić do wrzenia na małym ogniu. Korzeń należy gotować pod przykryciem około 10 minut. Tak przygotowany napar należy dodać do wanny, Woda w wannie powinna mieć nie mniej niż 37 stopni.

Biedrzeniec – dzieci

Nie zaleca się stosowania biedrzeńca u dzieci poniżej 12. roku życia. Jednocześnie specjaliści z zakresu fitoterapii zalecają suplementację biedrzeńcem dzieciom w wyjątkowych sytuacjach. Wyjątek stanowią sytuację, gdy dzieci skarżą się na dolegliwości żołądkowe lub są przeziębione. Zaleca się przygotowanie mlecznego naparu z anyżu. Suszone przyprawy należy zalać wrzącym mlekiem i posłodzić miodem. Taka mieszanka wspomaga leczenie przeziębień chorób bakteryjnych, a także ułatwia zasypianie.

Biedrzeniec – zastosowanie
Biedrzeniec jest wykorzystywany zarówno w kuchni, jak i na rynku perfumeryjnym. Liście biedrzeńca wielkiego można wykorzystać do sałatek i naparów. Korzenie tej odmiany również są wykorzystywane do przygotowywania leczniczych naparów. Liście można wykorzystać do przygotowania suszu. Herbata z liści i korzenia biedrzeńca wielkiego wspomaga leczenie kaszlu i przeziębień.

Biedrzeniec anyż jest głównie uprawiany w celu wytworzenia ziół. Zioła te można dodawać do potraw, a także herbat i kaw. Nasiona mogą być wykorzystywane także do przygotowania naparu o działaniu leczniczym. Biedrzeniec jest również często wykorzystywany do robienia nalewek lub jako dodatek do deserów. Ze względu na swoje właściwości trawienne zaleca się używanie tej przyprawy do dań tłustych i ciężkostrawnych. Jest częstym składem alkoholi m.in. greckiej wódki lub Ouzo. Ponadto zapach biedrzeńca działa owadobójczo. Specyficzny zapach odstrasza owady i w związku z tym chroni przed kleszczami, pchłami i komarami.

Odwiedź stronę autora i pamiętaj by wspierać dobre treści!

Czytaj Dalej

Natura

Gwiazdnica pospolita (Stellaria media)- odżywcze i leczące zioło. Przepisy.

Wraz z gwiazdnicą dostarczamy organizmowi związki śluzowe, krzemionkę, witaminy A, B, C, E, PP, sole potasu, fosforu, wapnia, żelaza, magnezu, sodu, jodu, krzemu, saponiny, śluz krzemowy, kwas GLA, kumarynę i rutynę. Jakakolwiek żywność ze sklepu, ani suplement nie dostarczy tylu cennych składników co garstka gwiazdnicy.

Opublikowano

on

Uciążliwa, trudna do wyplenienia roślina jest prawdziwą zmorą ogrodników. Rośnie w ogrodach, na podwórkach, polach, nieużytkach, łąkach, w zaroślach i lasach.

Stanowi pożywienie dla ptactwa w okresie, kiedy o nie wyjątkowo trudno. Kwitnie niemal cały rok, zielone pędy gwiazdnicy czasem znajduje się pod śniegiem.

Zamiast zwalczać warto się z nią zaprzyjaźnić, bo gwiazdnica pomaga rekultywować wyjałowioną glebę i zatrzymuje w niej azot. Ponadto jest smaczna i wartościowa leczniczo.

Wyrasta od 5-40 cm i silnie się rozgałęzia, tworząc poduchowate kępy. Ma owłosione pędy, drobne, jajowate, na końcach zaostrzone liście i białe, drobne kwiaty o kształcie gwiazdek.

Stąd nazwy polska i łacińska: Stellaria od stella, czyli gwiazda. Kwiatuszki mają średnicę do 0,5 cm, z głębokim, prawie do nasady wcięciem w każdym płatku, wyrastają pojedynczo na szczytach pędów i w kątach liści.

Surowcem zielarskim jest ziele gwiazdnicy. Ścina się całe pędy rośliny i suszy w suszy w zacienionych, przewiewnych i suchych miejscach. Ze świeżego ziela robi się soki i stosuje do okładów.

W tradycyjnym zielarstwie
Dawniej w okresach gdy brakowało pożywienia, zwłaszcza na przednówku, gwiazdnica uzupełniała dietę. W kuchni wykorzystywano chwast na wiele sposobów, a nasze prababki naparami z gwiazdnicy poiły swoich mężów po większych popijawach, bo szybko stawiała ich na nogi.

Tradycyjnie wykorzystywano jako tonik regenerujący, wzmacniający, zwłaszcza w rekonwalescencji po długich chorobach, w infekcjach przebiegających z gorączką, problemami z pęcherzem a zewnętrznie do gojenia ran.

Profil energetyczny
Smak: Słodki, kwaśny, słony
Energetyka: Chłodzi, nawilża
Tkanki: Krew, limfa, wątroba, pęcherz moczowy,
Działanie: Usuwa patologiczne ciepło, tonizuje krew, układ limfatyczny równoważy energię Yin.

Gwiazdnica jest słodka, wilgotna, odżywcza i chłodna. Nawet podczas upałów w miejscach gdzie rośnie czuć orzeźwiający chłód. Odżywia krew, limfę i gruczoły hormonalne a stosowana regularnie nalewka ze świeżego ziela, ma zdolność rozpuszczania cyst, torbieli i złogów. Kompresy nasączone wywarem, bądź okłady ze świeżego zioła goją rany, nawilżają suchą podrażnioną skórę.

Ajurweda zaleca w nadmiarze ciepła, zaostrzeniu Pitta i Kapha. W objawach: ciemna, gęsta krew, nadmiar śliny, blokady w przepływie limfy, obrzęk węzłów chłonnych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, pogarszająca się kondycja skóry, wysokie ciśnienie, zagrożenie zawałem, zaropiałe oczy po przebudzeniu, infekcje z gorączką, alergie, stagnacja wątroby z zaburzeniami trawienia, problemy dróg moczowych.

Gwiazdnica jest bezpiecznym, odżywczym ziołem dla osób w każdym wieku. Szczególnie przepracowanych, zmęczonych stresem, wycieńczonych chorobami, po operacjach. Przy problemach z wchłanianiem składników odżywczych z pożywienia i anemią.

Gwiazdnica medycynie współczesnej
Działanie: przeciwkrwotoczne, wiatropędne, przeczyszczające, przeciwgorączkowe.

  • Rozpuszcza płytki miażdżycowe w naczyniach krwionośnych
  • Działa przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B
  • Odtruwa i chroni miąższ wątroby
  • Oczyszcza system limfatyczny
  • Wzmacnia serce, układ krwionośny i nerwowy
  • Reguluje ciśnienie krwi
  • Zawiera sporo kwasu gamma linolenowego,
  • Pomaga w zaburzeniach hormonalnych
  • Reguluje przemianę materii i metabolizm,
  • Wspomaga odchudzanie
  • Zewnętrznie wykorzystuję się na swędzącą skórę, egzemy, wrzody, czyraki, ropnie, łuszczycę,
  • zapalenie pochwy.

Gwiazdnica w kuchni
Młode pędy gwiazdnicy mają kwaskowaty, trochę słodkawy, łagodny, odświeżający smak. Można jeść na surowo po umyciu lub sparzeniu, jako dodatek do sałatek, kanapek, twarożków, jajecznicy. Na gorąco dodaje się do zup, jarzynek, przyrządza jak szpinak.

Wraz z gwiazdnicą dostarczamy organizmowi związki śluzowe, krzemionkę, witaminy A, B, C, E, PP, sole potasu, fosforu, wapnia, żelaza, magnezu, sodu, jodu, krzemu, saponiny, śluz krzemowy, kwas GLA, kumarynę i rutynę. Jakakolwiek żywność ze sklepu, ani suplement nie dostarczy tylu cennych składników co garstka gwiazdnicy.

Ks. Kneipp zalecał gwiazdnicę gotowaną w wywarze z kości w leczeniu chorób płuc i oskrzeli. Do 2 litrów długo gotowanego rosołu na kościach dodać 4-5 garści świeżej gwiazdnicy, ale pod koniec gotowania, jeść codziennie do widocznej poprawy.

Przepisy lecznicze z gwiazdnicy
Nalewka z gwiazdnicy
50 g suchego ziela zalać w słoiku ½ litra 70% spirytusu. Odstawić w ciemne, ciepłe miejsce na 2-3 tygodnie codziennie wstrząsając. Przecedzić starannie odciskając zioła i przefiltrować przez gazę. Przelać do butelki z ciemnego szkła.
Przechowywać w chłodnym miejscu. Pije się 3 razy dziennie 25-30 kropli. Wyciąg poprawia pracę serca i układu krwionośnego. Reguluje metabolizm. Rozpuszcza płytki miażdżycowe w naczyniach krwionośnych, torbiele, cysty. Odtruwa, oczyszcza, wspomaga odchudzanie. Działa moczopędnie i przeciwzapalnie w przewlekłych stanach zapalnych, reumatyzmie, artretyzmie.

Także przy nadciśnieniu i w przypadku wadliwej przemiany materii. Nalewka posiada właściwości przeciwkrwotoczne. Działa tonizująco na wątrobę. Ponadto działa przeczyszczająco i przeciwnowotworowo.
Zaleca się ją stosować w dolegliwościach serca, nadciśnieniu, przy wadliwej przemianie materii.

Napar z gwiazdnicy
Łyżkę świeżego ziela lub łyżeczkę suszu zalać szklanką wrzątku. Odstawić pod przykryciem na 20 minut. Po przecedzeniu pije się 3 razy dziennie szklankę naparu. Poprawia metabolizm, oczyszcza wątrobę, układ limfatyczny, krew i nerki, pomaga w stanach zapalnych dróg oddechowych i działa przeciwmiażdżycowo.

Odwar z gwiazdnicy
2 łyżki ziela zalać dwoma szklankami wody. Zagotować, podgrzewać pod przykryciem 5 minut. Odstawić do naciągnięcia 10 minut, przecedzić. Pije się 3 razy dziennie ½ szklanki. Reguluje metabolizm, pomaga w odchudzaniu. Zaleca się w reumatyzmie, reumatoidalnym zapaleniu stawów, dolegliwościach wątroby, serca i dla uregulowania ciśnienia.

Herbatka oczyszczająca na poprawę metabolizmu i odchudzanie
Wziąć w równych ilościach ziele gwiazdnicy, pokrzywy, mięty, skrzypu polnego, kłącze perzu i korzeń mniszka lekarskiego. Łyżeczkę mieszanki zaparza się 10 minut w szklance wrzątku. Pije się raz lub dwa razy dziennie. Herbatka wspomaga metabolizm i odchudzanie, odtruwa, oczyszcza organizm z toksyn. Tonizuje wątrobę, działa moczopędnie, łagodnie przeczyszczająco, przyspiesza usuwanie zbędnych produktów przemiany materii i nadmiaru wody. Zaleca się stosowanie w zaparciach, zaburzeniach odpływu żółci, otyłości, reumatyzmie i artretyzmie.

Gwiazdnica zewnętrznie
Okłady
Garść ziela zalać 150 ml wrzątku, ogrzewać 5 minut. Wodę odlać, a ciepłe ziele zawinąć w płótno i przykładać do chorych miejsc. Pomaga w „gorących” chorobach skórnych, nerwobólach, bólach reumatycznych, zapaleniu korzonków nerwowych, naciągnięciach ścięgien. W opuchniętej, obolałej wątrobie zmiażdżyć kilka garści świeżych pędów z kwiatami i liśćmi. Bezpośrednio kładąc na skórę, obłożyć nimi brzuch w okolicach wątroby. Trzymać kompres 30 minut 2 razy dziennie. Zmiażdżona gwiazdnica wyciąga toksyny z organizmu, okłady można stosować w stanach zapalnych skóry i łuszczycy, przy jednoczesnym piciu soku ze świeżego ziela.

Maść indiańska
Roztopić kostkę smalcu w emaliowanym garnku, dodać garść świeżych, umytych rozdrobnionych liści gwiazdnicy (można połączyć z babką lancetowatą) i mieszając podgrzewać, aż tłuszcz się spieni. Zdjąć z ognia, odstawić na 12 godzin i jeszcze raz podgrzać. Płynny tłuszcz odcedzić przez gazę, starannie odciskając zioła. Przelać do czystego słoiczka, przechowywać w lodówce. Stosuje się na wszelkie problemy skórne, suchą skórę, świąd, pieczenie, czyraki, użądlenia, hemoroidy.

Kąpiele
Kąpiele w mocnych odwarach z ziela pomagają w obrzękach nóg, leczą hemoroidy, choroby kobiece, żylaki, obolałe, zesztywniałe stawy.

Czytaj Dalej

Natura

Geranium – Pelargonia pachnąca na infekcje grypowe, stres. Przepisy.

W przeszłości wykorzystywano roślinę leczniczo dla ciała i ducha, kosmetycznie i w kuchni. Liśćmi i kwiatami aromatyzowano napoje, lody, ciastka, dżemy, galaretki, sałatki.

Opublikowano

on

Pelargonia pachnąca [Pelargonium graveolens] potocznie nazywana anginką… bo leczy choroby gardła i infekcje grypowe.

Jest jednym z najbardziej aromatycznych surowców zielarskich, w dużej mierze dlatego, że tak słodko pachnie. Pierwszy człon nazwy botanicznej wywodzi się z greckiego pelagros i oznacza dziob bociana, drugi z łacińskiego graveolens – silnie pachnący.

Istnieje wiele odmian geranium uprawianych na balkonach, parapetach okiennych, w ogródkach, ale nie wszystkie są jadalne. Pelargonia pachnąca, zwana cytrynką, grypką, anginką należy do tych o działaniu terapeutycznym.

W przeszłości wykorzystywano roślinę leczniczo dla ciała i ducha, kosmetycznie i w kuchni. Liśćmi i kwiatami aromatyzowano napoje, lody, ciastka, dżemy, galaretki, sałatki.

W małych gruczołach wokół liści i kwiatów roślina wytwarza pachnące różą olejki eteryczne. Francuski przemysł perfumeryjny wykorzystuje je jako substytut droższego czystego olejku różanego.

Pelargonia pachnąca -anginka
Pochodzi z południowej Afryki, należy do rodziny bodziszkowatych – roślin wydzielających silny zapach. Jest krzewinką wyrastającą do 1 metra, o jasnozielonych, owłosionych powycinanych liściach. Baldachy kwiatowe na długich szypułkach koloru różowego, purpurowego lub białego. Słodko cytrynowy zapach odstrasza komary i meszki.

Bardzo łatwo się rozmnaża. Wystarczy uszczknąć łodyżkę, włożyć do wody by ukorzeniła się po kilku tygodniach. Kwitnie w maju i czerwcu, czasem ponownie w październiku i listopadzie.

Surowcem leczniczym są kwiaty, korzenie i liście, które można stosować cały rok. Niosą natychmiastową pomoc w wielu dolegliwościach, pomaga, więc warto mieć pod ręką.

Lecznicze właściwości anginki
W kulturach afrykańskich pelargonia pachnąca jest tradycyjnym lekarstwem na ból gardła, ucha, katar, rany, ropnie i infekcje. W Egipcie olejek geraniowy stosowano w leczeniu ran, złamań, chorób skórnych a nawet nowotworów.

Szamani z plemion Soto i Zulusów ze zmiażdżonych liści robili pastę ze zmiażdżonych liści, by tamować krwawienie, leczyć ropnie, rany siniaki, egzemy, hemoroidy, żylaki. Wywarami z korzeni obmywali pacjentów by obniżyć wysoką gorączkę. Północnoamerykańscy Indianie wykorzystywały korzenie tamtejszych odmian, dla wzmocnienia odporności, w leczeniu wrzodów i czerwonki.

Ajurweda wykorzystuje olejek geranium do stymulowania układu limfatycznego, odpornościowego, łagodzenia dolegliwości menopauzalnych i menstruacyjnych, stresu oraz leczenia problemów skórnych.

Profil energetyczny
Smak: aromatyczny, słodki, gorzki, lekko ostry ciepły i chłodzący
Energetyka: chłodzi, bądź lekko ociepla, osusza
Tkanki: śledziona, nerki, wątroba
Działanie: Odprowadza toksyczną wilgoć wewnętrzną, nawilża tkankę skórną, rozprasza ciepło i stagnację, hamuje krwawienie i nadmierną produkcję wydzielin, zmiękcza kamienie i twarde złogi, napina, ujędrnia tkanki

Medycyna wschodnia stosuje przy biegunkach, krwotokach z nosa i narządów wewnętrznych. W zapaleniach jamy ustnej, gardła, oczu, infekcjach jelitowych, wrzodach, czyrakach, ropniach, białaczce, nowotworach. W leczeniu grzybicy, egzemy, opryszczki, obrzęków, kamieni moczowych, żółtaczki przy chronicznym zmęczeniu, depresji. Podstawowymi właściwościami, cenionymi we wszystkich kulturach jest relaksujące, podnoszące na duchu działanie.

Geranium w medycynie współczesnej
Za główne działanie terapeutyczne odpowiadają olejki eteryczne i kwasy organiczne o bogatym składzie: m.in cytronelol, geraniol, limonen, alfa-pinen, cytral, mrówczany. Kluczowe działania:

  • Antyseptyczne, dezynfekujące, ściągające, tonizujące, moczopędne, hemostatyczne
  • Przeciwzapalne, przeciwwirusowe, przeciwpasożytnicze
  • Przeciwbakteryjne -badania wykazały wysoką aktywność przeciw wszystkim szczepom za wyjątkiem L. monocytogenes
  • Przeciwbólowe, znieczulające , łagodzące
  • Poprawiające nastrój, uspokajające, lekko nasenne, odprężające, przeciwdepresyjne,
  • Obniżające ciśnienie krwi powstałe na skutek stresu
  • Bardzo dobrze przebadano roślinę pod kątem łagodzenia stresu i stanów lękowych. Olejek geranium odświeża, poprawia nastrój, równoważy pracę układu nerwowego, zmniejsza lęk, wycisza, uspokaja. Można stosować do inhalacji, w kąpielach, dyfuzorach. Pomaga we wszystkich problemach emocjonalnych, krążeniowych, hormonalnych, skórnych i infekcjach układu oddechowego.

Praktyczne zastosowania pelargonii pachnącej
Okłady z listków
Uśmierzają bóle reumatyczne, głowy, nerwobóle. Dezynfekują i przynoszą ulgę w miejscach po ukąszeniu owadów, drobnych rankach, oparzeniach. W moździerzu lub palcach miażdży się kilka listków, aż puszczą sok i przykłada.

Infekcje uszu, nosa

Nasze babcie listki anginki wykorzystywały do hamowania infekcji dróg oddechowych. Wystarczy zmiętosić listek by puścił sok i umieścić płytko w uchu lub nosie. Uśmierzy ból, odetka zapchany nos, złagodzi przykre objawy i zahamuje procesy zapalne. Jeśli zadziałamy przy pierwszych objawach infekcja się nie rozwinie.

Choroby skóry
W przypadku poważniejszych lub bardziej rozległych chorób skórnych typu egzema, odleżyny, wykwity skórne, czyraki pomaga napar. Kilka zerwanych listków zaparzamy kwadrans pod przykryciem w szklance wrzątku. Po odcedzeniu nasączyć bawełnianą tkaninę i przykładać na miejsca chorobowo zmienione. Napar świetnie sprawdzi się jako płukanka na ból gardła, stany zapalne w obrębie jamy ustnej, bólach zębów i nieświeżym oddechu.

Dla odprężenia i uspokojenia
Najprościej jest zmiażdżyć listki i wdychać opary olejków eterycznych przez kilka do kilkunastu minut by się wyciszyć. Świeże listki i kwiaty można dodawać do kąpieli. Działają korzystnie dla skóry i umysłu, relaksują, poprawiają nastrój, wyciszają. Można aromatyzować herbatki, napoje i potrawy.

Krwotoki
Działanie przeciwkrwotoczne mają korzenie. 4 świeże korzonki geranium myjemy, kroimy i gotujemy w litrze wody. Utrzymujemy w stanie wrzenia 20 minut.

Krwawienia wewnętrzne: co 20 minut pije się filiżankę ciepłego wywaru
Krwotoki zewnętrzne: przemywa się rany ciepłym wywarem i nasącza opatrunki, okłady wymienia 2 razy dziennie.

Wykorzystanie w domu

Pelargonia pachnąca na parapecie odstraszy meszki i komary. Inny znakomity pomysł to zaszycie listków w bawełnianej saszetce jako odstraszacz moli w kredensach i bieliźniarkach. Listki włożone do poduszki możemy wykorzystać jako łagodny środek wyciszający, uspokajający. Pelargonia pachnąca na sypialnianym parapecie odkaża powietrze i ujemnie jonizuje. Zapewnia dobry sen i wycisza.

Olejek z geranium
Z listków pelargonii o zapachu cytrynowym robi się olejek o szerszym spektrum działania. Potrzebne będą:

Świeże listki anginki
Olej nośnikowy – bazowy typu: jojoba, migdałowy, z pestek moreli, oliwa z oliwek
Duży słoik z przykrywką
Moździerz bądź tłuczek, gaza, gęste sitko
Małe słoiki lub butelki

Świeżo zerwane listki delikatnie przepłukać w zimnej wodzie usuwając zanieczyszczenia. Osuszyć papierowym ręcznikiem. Zmiażdżyć tłuczkiem lub w moździerzu do całkowitego puszczenia soków. Rozgniecione pozostawić kilka godzin bez przykrycia.

Przełożyć do dużego słoika i zalać olejem bazowym przykrywając surowiec w całości. Odstawić pod przykryciem w chłodne, suche miejsce na około 2 tygodnie. Co kilka dni sprawdzić zapach oleju. Jeśli nie jest wystarczająco intensywny, dodaje się więcej zmiażdżonych listków i maceruje dalej. Gdy uznamy zapach za zbyt mocny, trzeba dolać olejku bazowego, który go zneutralizuje.

Gotowy olejek odsączyć przez gęste sitko wyłożone gazą, mocno wyciskając zioła. Przelać do wysterylizowanych butelek lub słoiczków. Przechowuje się w chłodnym, suchym miejscu. Można połączyć z olejkiem z trawy cytrynowej.

Zalety otrzymanego olejku
Olejek geranium ma działanie:

przeciwbólowe, antyseptyczne przeciwzapalne, immunostymulujące antydepresyjne, relaksujące, zwalcza bakterie, wirusy, grzyby, patogeny.

Wykorzystuje się:

  • Jako antydepresant: niepokój, stany lękowe, depresja, bezsenność, nadmierna nerwowość, nadpobudliwość.
    W leczeniu chorób z przeziębienia: grypa, katara, kaszel, infekcje gardła, zatok, jamy ustnej, uszu.
    Problemów skórnych: trądzik, egzemy, opryszczka, łupież, rozstępy, blizny, cellulit, grzybica.
  • Przeciwbólowo: bóle neuralgiczne, reumatyczne, ścięgien i mięśni.
  • W niestabilności nerwowej pod wpływem zmian hormonalnych: menopauza, menstruacja, choroby tarczycy.
  • Przy zaburzeniach krążenia, wysokim ciśnieniu krwi ciśnienie krwi,
  • Środek oparzenia, odmrożenia, ukąszenia i odstraszający owady.

Zastosowania praktyczne:
Olejek można stosować w aromaterapii, inhalacjach, jako dodatek do kąpieli
Wcierając miejscowo w skórę i błony śluzowe, po uprzednim przetestowaniu na alergie, nadwrażliwość
Do masaży, rozcieńczając w oleju bazowym.
Doustnie dodając 1-2 krople do herbaty. Niszczy mikroorganizmy chorobotwórcze i hamują ich rozmnażanie.

Odwiedź stronę autora i pamiętaj by wspierać dobre treści!

Czytaj Dalej

Popularne