Connect with us

Oczyszczanie

Pestki moreli – właściwości, przepisy

Opublikowano

on

Pestki moreli słyną głównie ze swoich właściwości antynowotworowych. Wszystko za sprawą Witaminy B17 – Amigdaliny, która zawarta w pestce rozkłada się w organizmie, a jej składniki niszczą komórki nowotworowe. Dodatkowo posiadają zbawienny wpływ na układ trawienny. Już kilka pestek dziennie ureguluje jego działanie i zapobiegnie zaparciom. Zawartość amigdaliny potrafi wpływać również na układ odpornościowy.
Najwięcej tego cudownego składnika znajduje się jej w migdałach. Ogromną ilość tej witaminy znajdziemy także w pestkach czereśni, wiśni i jabłek.

Spożywanie pestek moreli poleca się w okresie wzmożonej zachorowalności. Wśród pozytywnych właściwości gorzkich pestek moreli możemy znaleźć także zapobieganie starzeniu. Wszystko za sprawą sporej ilości przeciwutleniaczy. Pestki poleca się zatem kobietom, u których wystąpiły pierwsze zmarszczki.

Dawkowanie:
Pestki moreli posiadają własne dawkowanie, którego powinniśmy przestrzegać. Dorosły człowiek nie powinien przekraczać porcji 2-3 pestek dziennie.

Likier z pestek moreli

Składniki:

100 g pestek moreli
1 g cynamonu
100 ml brandy
600 g cukru w kostkach
1 l grappy 40%

Przygotowanie:

Pestki moreli wyjąć z owoców, nie czyszcząc ich i zostawiając ewentualne kawałki miąższu. Pestki wsypać do słoja z hermetycznym zamknięciem, zalać grappą, dodać cynamon i cukier, odstawić na 3-4 miesiące. Słój powinien stać w słońcu albo w ciepłym, suchym miejscu. Po tym czasie płyn odcedzić, dodać do niego brandy i wymieszać.
Likier wlać do butelek i odstawić na przy- najmniej 2 miesiące, żeby dojrzał. Po tym czasie można go już pić.

Amaretto z pestek moreli

Składniki:

70 pestek moreli
1 l mocnej wódki
0,25 l mleka
0,5 kg cukru

Przygotowanie:

Pestki rozłupujemy. Pierwszą połowę wydobywamy środki. A drugą połowę pestek kruszymy razem z zawartością.

Pokruszone pestki moreli i wydobyte środki wrzucamy do słoja, który zalewamy wódką – najlepiej taką o mocy 45%. Szczelnie zamykamy i odstawiamy.

Po dwudziestu dniach do słoja powoli wlewamy gorące mleko zagotowane razem z cukrem. Czynność tę musimy wykonać starannie i bez pośpiechu. Po dodaniu mleka słój mieszamy, zamykamy i odstawiamy na kolejne dziesięć dni.

Ostatnia czynność to filtrowanie likieru i wlanie do butelek. Amaretto gotowe jest do degustacji natychmiast po przefiltrowaniu.

Nalewka z pestek moreli

Składniki:
1 szklanka pestek moreli
1 szklanka cukru trzcinowego nierafinowanego
250 ml spirytusu
250ml wody mineralnej (nie z kranu)

Przygotowanie:
Z cukru i przegotowanej, gorącej wody przygotować syrop cukrowy. Odstawić do wystygnięcia.
Do słoika wsypać pestki moreli, zalać spirytusem i syropem cukrowym.
Słoik zakręcić i odstawić na 4-6 tygodni.
Po tym czasie przefiltrować i zlać do butelki. Zakręcić i ponownie odstawić na 4-6 tygodni.

Nalewka II

Składniki:
500 g moreli
300 g cukru
500 ml wody
1 l spirytusu rektyfikowanego
Nalewkę można przygotować również zalewając owoce pozbawione pestek litrem wódki. Kilka rozgniecionych pestek można dodać w celu poprawienia aromatyczności i smaku nalewki. Odstawić na miesiąc, po czym zlać nalewkę znad owoców. Owoce zasypać cukrem. Syrop, który powstanie, jest znakomitym dodatkiem do deserów, podobnie jak owoce nasączone alkoholem.

Przygotowanie:
Umyte morele przekroić na pół i wyjąć pestki, a następnie je zmiażdżyć. Z cukru i szklanki wody ugotować syrop, do którego wrzucić owoce i zmiażdżone pestki. Zagotować i odstawić na całą dobę. Po tym czasie przefiltrować płyn przez sitko wyłożone gazą i przelać do gąsiorka lub słoja. Wlać spirytus rozcieńczony pozostałą wodą. Powinna być przegotowana. Gąsiorek zamknąć i odstawić na 3 miesiące. Potem ponownie przefiltrować trunek przez filtr do kawy prosto do butelek. Odstawić na kolejne 3 miesiące.

Suweren Rzeczpospolitej / RÓD Mazowiecki / Zajmuje się Analizą przestrzeni według Feng Shui oraz Malarstwem sztalugowym, maluje od wielu lat. Jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce, Szwecji, Wielkiej Brytanii, USA i innych krajach. Brała udział w wielu indywidualnych wystawach, między innymi w Londynie w 2007 roku. zobacz prace

Czytaj Dalej
Kliknij by skomentować

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Grzyby

Huba brzozowa (czaga, czyr) – Naturalna walka z rakiem

Huba drzewna to grzyb, który czerpie z drzewa składniki pokarmowe, co doprowadza do jego stopniowego obumierania. Mimo to, odmiany huby porastającej brzozy są od setek lat wykorzystywane w medycynie naturalnej. Zarówno biała huba brzozowa (białoporek), jaki i czarna huba brzozowa (czaga) odznaczają się licznymi właściwościami leczniczymi i antybakteryjnymi.

Opublikowano

on

Czarna huba brzozowa, czyli czaga

Czaga to właściwie nie huba a guz brzozowy, znany również pod nazwami czyr czy błyskoporek podkorowy. Grzyb ten stosowany był do leczenia już w XVI wieku. Prawdziwym fenomenem w działaniu czarnej huby są jej właściwości przeciwnowotworowe. Wielu ekspertów określa jej stosowanie jako naturalną metodę chemioterapii, ponieważ dostarcza nam polisacharydów które stymulują układ odpornościowy i powodują silne działanie przeciwzapalne.

Czaga – właściwości lecznicze

W tradycyjnej medycynie wyciąg z czagi stosowany jest od setek lat. Już dużo wcześniej przed narodzinami znanej nam medycyny używano tej substancji do leczenia guzów, obrzęków i chorób żołądka.

Na początku drugiej połowy XIX wieku hubą brzozową zainteresowało się nawet lecznictwo oficjalne. Napar z huby brzozowej zalecany był przez ministerstwo zdrowia ZSRR, jako środek wspomagający leczenie raka oraz w prewencji. Huba najskuteczniejsza miała być w walce z nowotworem żołądka i płuc. Zresztą hubę brzozową stosuje się do dziś na Syberii. Napar z niej jest szczególnie popularny wśród leśników, myśliwych i zbieraczy grzybów i jagód.

Czarna huba ceniona jest z uwagi na silne działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Znakomicie spisuje się też jako środek walki z drobnymi infekcjami i przeziębieniem. Dodatkowo czyr to znakomity środek profilaktyczny – wzmacnia nasz organizm i zwiększa jego odporność. Ma to znaczenie przy stosowaniu go jako środek przeciwnowotworowy – wzmacniając nasz organizm, dodaje dodatkowych sił na walkę z rakiem.

Specjaliści ziołolecznictwa podkreślają też wysoką skuteczność czyra brzozowego przy wrzodowej chorobie żołądka. Ekstrakt potrafi załagodzić objawy tej choroby już po kilkukrotnym zastosowaniu.

Czaga syberyjska

Tak zwaną „herbatkę po buriacku” przygotowuje się w następujący sposób: do czarnej, mocnej herbaty, wsypujemy nieco popiołu ze spalonej huby brzozowej. Taki dodatek ma wg Buriatów gwarantować dobre zdrowie.

Zwalczanie raka potwierdzone badaniami

Czarna huba brzozowa to jeden z nielicznych preparatów medycyny naturalnej którego działanie zostało potwierdzone badaniami naukowymi. Z badania przeprowadzonego na komórkach nowotworowych, jednoznacznie wynika, że substancje zawarte w guzie brzozowym hamują wzrost komórek nowotworowych oraz ograniczają ich powstawanie. Dodatkowo zaobserwowano, że część komórek poddanych działaniu czyra brzozowego uległa zniszczeniu. Dzięki tym właściwością znacząco obniża się również możliwość przerzutów komórek nowotworowych na inne narządy. Przeprowadzone badania dotyczyły raka wątroby.

Ciekawe badania przeprowadzono również w Polsce. Grupą badawczą w tym przypadku były kobiety zmagające się z rakiem piersi lub narządów płciowych. Wyniki okazały się bardzo pozytywne – u 20% kobiet zaobserwowano znaczącą poprawę stanu zdrowia oraz zmniejszenie powierzchni guza po zastosowaniu guza huby.

Mimo tych obiecujących wyników, tylko nieliczni specjaliści decydują się na włączenie czagi do walki z nowotworem. Istnieją jednak przypadki gdzie stosowanie błyskoporka w bardzo rozwiniętym stadium raka dawała zadowalające rezultaty.

Preparaty na bazie czyru brzozowego

Na bazie czarnej huby powstaje wiele środków leczniczych. Znajdziemy kapsułki do łykania, herbatki, syropy, kremy i zmielony proszek. W zależności od pożądanego efektu mamy więc szerokie możliwości stosowania. Warto zainteresować się jednak najmniej przetworzona wersją, czyli zmieloną czarną hubą – mamy pewność naturalnego składu a dodatkowo możemy przyjmować ją w dowolnej formie (wywary, nalewki, herbatki, itd.).

Czaga – jak przygotować napar?

Warto wspomnieć, że czagę polecał również Ojciec Andrzej Czesław Klimuszko. Mieszankę czarnej huby brzozowej (błyskoporek podkorowy) i białej (białoporek brzozowy) zalecał właśnie w przypadku chorób nowotworowych. Według jego przepisu, należało stosować wywar z 0,5 kg czarnej i 0,5 kg białej huby brzozowej startej się na mąkę i zmieszanej razem. Kopiastą łyżkę tej mieszanki gotowało się przez 10 min w szklance wody i odstawiało na 30 min. Po przecedzeniu, należało pić ją trzy razy dziennie po szklance – 20 min. po posiłku.

Biała huba brzozowa, czyli białoporek brzozowy

Ceniona jest za kojący wpływ na jelita, żołądek i ogólnie cały układ trawienny. Ponadto pomaga w usuwaniu pasożytów bytujących w naszym przewodzie pokarmowym. Głównie dla tych właściwości była wykorzystywana przez tysiące lat.

Huba brzozowa jest znakomitym specyfikiem wzmacniającym z możliwością nas na nogi przy anemii oraz w stanach ogólnego osłabienia organizmu. Jeżeli będzie dostarczana do organizmu systematycznie, praktycznie uniemożliwia zachorowanie na przeziębienie lub grypę.

W owocnikach białoporka brzozowego produkowany jest naturalny antybiotyk, czyli piptamina. Odgrywa ona ważną rolę w procesie gojenia się ran i tworzeniu się mniej widocznych blizn. W składzie znajdziemy również kwasy które powodują, że biała huba jest znakomitym specyfikiem do naturalnego odkażania ran. Według wielu źródeł, dobrze sprawdzi się również przy profilaktyce i leczeniu chorób odklszeczowych.

Białoporek brzozowy – kupno i stosowanie

Biała huba brzozy nie jest tak popularna jak czyr i na rynku nie znajdziemy wielu specyfików w przetworzonej wersji. W niektórych zielarniach internetowych znajdziemy jednak hubę pociętą na małe kawałki – kosztuje zaledwie kilka złotych. Osoby które są bardziej zaznajomione z tematem mogą zbierać hubę samodzielnie. Należy pamiętać jednak, że najwięcej właściwości leczniczych zawierają młode osobniki.

Sposobów stosowania białej huby jest wiele i to od nas zależy jaki sposób wybierzemy. Możemy spożywać ją w postaci nalewek, wywarów czy jako dodatek do herbatek. Bardzo popularnym sposobem jest wykorzystanie wywaru z drobno startej huby. Aby go przygotować wystarczy 1 łyżkę uzyskanego proszku zagotować w jednej szklance wody. Taką miksturę należy pić 2-3 razy dziennie.

Dobrym pomysłem jest również połączenie stosowania huby brzozowej z innymi środkami medycyny naturalnej np. wodą szungitową.

Źródło:
Huba brzozowa (czaga, czyr) – Naturalna walka z rakiem | Myslczlowieku.pl
https://www.herbata.info/czaga-huba-brzozowa-wlasciwosci-i-dzialanie-blyskoporka-podkorowego

Czytaj Dalej

Oczyszczanie

Dlaczego warto jeść kiszonki?

Być może słyszałeś już o korzyściach zdrowotnych płynących z jedzenia kiszonek. Kwaśne, słone ogórki kiszone mogą pomóc w utracie wagi, cukrzycy, a nawet profilaktyce raka. Ale mogłeś również słyszeć ostrzeżenia o wysokiej zawartości sodu i zwiększonym ryzyku raka żołądka. Oto kilka istotnych informacji o kiszonkach.

Opublikowano

on

Wartości odżywcze kiszonek
Możesz kisić ogórki, marchewki, kalafior, buraki, kapustę i wiele innych warzyw i owoców.

35 gramów kiszonych ogórków zawiera:

kalorie: 4,
węglowodany: 8 gramów,
błonnik: 3 gramy,
sód: 283 miligramy,
białko: 0,2 gramy,
cukier: 4 gramy.

Fermentacja kiszonek
Fermentacja jest jedną z metod przygotowywania potraw, ale nie wszystkie kiszone warzywa i owoce są fermentowane. Podczas fermentacji zdrowe bakterie rozkładają naturalne cukry. Proces ten nadaje kiszonkom charakterystyczny, kwaśny smak. Ogórki zanurzone są w słonej wodzie i fermentują przez wiele dni.

Z powodu fermentacji osoby nadwrażliwe na laktozę mogą spokojnie jeść jogurty. Dobre bakterie w jogurcie rozkładają cukier zwany laktozą. Takie bakterie, zwane probiotykami konserwują żywność i mają wiele korzyści zdrowotnych dla naszego organizmu.

Jeśli nie fermentujemy kiszonek, mają kwaśny smak dzięki octowi. Sam ocet jest otrzymywany w procesie fermentacji, ale tylko ocet surowy i niepasteryzowany, np. jabłkowy zapewnia dobre bakterie.

Korzyści zdrowotne
Jedzenie kiszonek ma wiele korzyści zdrowotnych. Pomaga w insulinooporności i eliminowaniu stanu zapalnego. Kiszona kapusta ma działanie przeciwnowotworowe. Podczas gdy jedzenie jogurtu może zmniejszyć ryzyko otyłości. Picie słonej wody z ogórków może złagodzić bóle mięśni. Może pomóc w utracie wagi i kontroli cukrzycy. Słona woda z ogórków jest chętnie wybierana przez osoby na diecie ketogenicznej. Takie osoby mogą potrzebować więcej sodu, aby utrzymać równowagę elektrolitową.

Kiszone ogórki mogą być ważnym źródłem przeciwutleniaczy. Pomagają w walce z wolnymi rodnikami, czyli niestabilnymi związkami chemiczne. Wolne rodniki tworzą się naturalnie w organizmie i są powiązane z takimi problemami, jak choroby serca i nowotwory. Kiszonki zachowują właściwości antyoksydacyjne.

Sód w piklach
Kiszenie warzyw i owoców wymaga dodania soli. Sól stanowi około 5% przepisu. Dwa małe ogórki zawierają prawie 600 mg sodu, co stanowi więcej niż jedną czwartą zalecanego spożycia sodu. Osoby z wysokim ciśnieniem krwi powinny ograniczać kiszonki. Bardzo słone produkty mogą zwiększać ryzyko raka żołądka. Jednym ze sposobów kontrolowania ilości sodu w kiszonkach jest ich samodzielne przygotowanie.

Jeśli nie jesteś wrażliwy na sól, nie masz wysokiego ciśnienia krwi lub możesz sam przygotować kiszonki, ciesz się licznymi korzyściami zdrowotnymi i chrup kiszonego ogórka.

Czytaj Dalej

Alkohole

Orzech włoski – cudowne drzewo

Orzechy włoskie znane i lubiane przez młodszych i starszych. Chętnie sięgamy po niego samodzielnie, ale również komponując różne desery. Znajdują swoje zastosowanie też przy wypieku ciast i chleba. Są powszechnie polecane ze względu na bogactwo składników odżywczych. Ale czy można je jeść bez końca?

Opublikowano

on

Orzechy polecane są w wielu dietach ze względu na ich wyjątkowe właściwości. Jako jedne z nielicznych zawierają rekordową liczbę wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania podstawowych organów w naszych ciele, takich jak mózg i serce.

Właściwości odżywcze, czyli co zawierają orzechy włoskie
Największym atutem wyróżniającym orzechy włoskie spośród innych orzechów jest najwyższa zawartość kwasu ALA należący do puli NNKT, czyli niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Składnik ten jest bardzo ceniony przez dietetyków. Przyczynia się do zapobiegania wielu chorobom cywilizacyjnym.

Liczne badania potwierdzają istotny wpływ orzechów włoskich w diecie chorych na Alzheimera. Schorzenie to polega na postępującej degradacji komórek w mózgu, tym samym powodując przede wszystkim zaburzenie pamięci. To właśnie orzech włoski opóźnia postępowanie choroby. Co więcej orzech z powodzeniem może być stosowany w diecie każdego z nas w celach profilaktycznych.

Dodatkowo orzechy włoskie są cennym źródłem składników mineralnych m.in. wapń, potas, żelazo, magnez oraz witamin. Obecność błonnika pokarmowego usprawnia jelita do pracy, ułatwiając trawienie i przyswajanie wymienionych składników odżywczych.

Orzechy są świetną alternatywą, by zastąpić tłuszcze zwierzęce bogate w cholesterol i nasycone tłuszcze, które negatywnie wpływają na nasze parametry lipidowe. Kwasy tłuszczowe zawarte w orzechu włoskim obniżają cholesterol i obniżają ryzyko chorób układu krążenia.

Młode liście orzecha włoskiego mogą być cudownie wykorzystane dla zdrowia. Nie musisz czekać, aż owoce dojrzeją – możesz też doskonale wykorzystać te zielone liście. Mają ogromne korzyści dla zdrowia – najłatwiej jest zrobić z nich herbatę.

WYSTARCZY GARŚĆ ORZECHÓW DZIENNIE, żeby dostarczyć sobie dzienną dawkę NNKT dla prawidłowego funkcjonowania naszego mózgu i serca.

Popularna jest także gorzka nalewka z orzechów w lecznictwie. Warto ją zastosować podczas wystąpienia biegunki, nalewka zapobiegnie pojawianiu się uciążliwych objawów.

Orzechy włoskie stosowane są w profilaktyce osteoporozy, cukrzycy i Alzheimera. Działają przeciwzapalnie i przeciwzakrzepowo. Zapobiegają powstawaniu miażdżycy, która jest podłożem większości chorób wynikającej z diety bogato tłuszczowej. Obniżają także ciśnienie krwi i ryzyko depresji. Orzechy doskonale uzupełniają diety restrykcyjne, np. wegańskie uzupełniając niedobory w składnikach mineralnych i tłuszczu.

Orzechy włoskie – kalorie, przeciwwskazania

Najważniejszym przeciwwskazaniem jest spożywanie w nadmiarze orzechów. Nie możemy zapominać, że orzechy należą do grupy produktów wysokokalorycznych. Dlatego też nadmiar dobroczynnych kwasów tłuszczowych może zadziałać niekorzystnie. W ogólnych zaleceniach jest, żeby nie przekraczać jednej garści dziennie. Jest to zrównoważona dawka wartości odżywczych jakie możemy uzyskać z orzechów, jednocześnie nie dostarczając zbyt dużej dawki kalorii do naszej diety.

Niestety często występuje alergia na orzechy włoskie. W związku z tym należy unikać tych produktów, ale również zwracać uwagę na skład wielu potraw, aby nie narazić się na wystąpienie objawów alergii.

Orzechy włoskie w ciąży

Orzechy włoskie powinny być szczególnie polecane przyszłym mamom, nie tylko ze względu na zawartość dobroczynnych kwasów omega-3 i omega-6 i składników mineralnych, ale dlatego, ponieważ zawierają duże ilości kwasu foliowego. Jest on szalenie ważny dla prawidłowego rozwoju płodu. Pełni on istotną rolę w rozwoju mózgu i kręgosłupa.

Jak przechowywać orzechy włoskie?

Orzechy mogą być przechowywane przez długi czas, ale trzeba zadbać o odpowiednie warunki. Wysoka zawartość tłuszczu w nich powoduje duże ryzyko zjełczenia, tym samym niemożliwości ich już spożywania.

Ważne aby przechowywać je w chłodnym i ciemnym miejscu. Dostęp tlenu może przyspieszać proces jełczenia (utleniania się) więc warto umieścić je w szczelnym pojemniku. Najlepiej jeśli zastosujemy szklany pojemnik, wówczas schronimy orzechy przed przechodzeniem innych zapachów.

Co potrafi herbata orzechowa?

Zastosowanie zewnętrzne:

  • Pomaga zrewitalizować uszkodzoną skórę.
  • Skuteczny w grzybicy paznokci.
  • Fantastyczny do spłukiwania włosów, wzmacnia i przeciwdziała wypadaniu włosów.
  • Okłady łagodzą ból spowodowany reumatyzmem.
  • Działa również na skórę ze skłonnością do trądziku.
  • Działa dobrze na egzemę, łuszczycę (łuszczycę), a nawet na półpasiec.
  • Łagodzą nadmierną potliwość – świetny składnik kąpieli.

Do użytku wewnętrznego:

  • Jest doskonałym lekarstwem na żołądek, poprawia trawienie, oczyszcza śluz w żołądku i jelitach, oczyszcza je z pasożytów i ogólnie wzmacnia organizm.
  • Przypisuje mu się również zdolność do obniżania poziomu cukru we krwi.
  • Wspomaga pracę wątroby.
  • Doskonały w profilaktyce i leczeniu zapalenia dziąseł (do płukania należy używać herbaty).
  • Stymuluje reakcje obronne organizmu przed działaniem bakterii i wirusów.
  • Pozytywnie wpływa na pracę stawów, żył i więzadeł.
  • Wspomaga pracę trzustki, działa przeciw wzdęciom.
  • Nadaje się do rekonwalescencji po operacjach lub naświetlaniach.
  • Obniżają ciśnienie krwi.
  • Oczyszcza krew, dzięki czemu leczy wypryski skóry, trądzik, strupy na głowie i paznokcie.
  • Ma działanie bakteriobójcze i dlatego jest również stosowany w leczeniu złogów ropnych w jamie ustnej.
  • Zatrzymuje również biegunkę i wspomaga wzrost włosów.
  • Wzmacnia działanie układu odpornościowego.

Przepis na herbatę z liści orzecha włoskiego:

Potrzeba: 0,5 kg suszonych i zmielonych liści orzecha włoskiego, 2,5 szklanki wody. Liście orzecha włoskiego wsypać do garnka dodać wodę i gotować tę mieszankę przez 4-5 minut. Pozostawić do wystygnięcia. Pić należy 1-2 razy dziennie podczas ostrych problemów.Przepis na wywar z liści orzecha włoskiego (do użytku zewnętrznego):Można użyć tego wywaru do różnych urazów skóry lub obszarów dotkniętych chorobą skóry. Przyspiesza gojenie i dezynfekuje rany. Potrzeba: 1 łyżeczkę suszonych liści orzecha włoskiego, 3 szklanki wody. Liście orzecha włoskiego zalać wrzątkiem i parzyć przez 30 minut pod przykryciem.Można nałożyć ten wywar na wacik lub gazę, aby uzyskać czystą i suchą ranę lub obszary z chorobą skóry.

Jak inaczej wykorzystać liść orzecha?

Przygotowanie wywaru dla zmęczonych oczu i zapalenia oczu:

Suszone liście orzecha włoskiego gotuj przez dwie minuty w gorącej wodzie i pozwól im parzyć się przez kolejne 20 minut. Po schłodzeniu przefiltruj zacier przez czystą szmatkę. Zanurz kwadraciki z gazy w zacierze i umieść je na zamkniętych powiekach na około 10-20 minut. Powtarzamy to kilka razy dziennie używając tego samego zacieru, który zawsze trochę przegrzewamy.

Wyciąg z orzecha włoskiego:

Sto gramów zmiażdżonych świeżych zielonych owoców lub liści orzecha włoskiego i 5 gramów drobno posiekanych migdałów zalej pół litrem alkoholu. Pozostawić do zaparzenia w temperaturze pokojowej przez 2-3 tygodnie, od czasu do czasu wstrząsać.

Wypijamy jedną filiżankę dziennie na czczo, najlepiej rano, aby poprawić trawienie, gdy jelita są zatkane.

Do kąpieli

Namoczyć pokrojone liście orzecha włoskiego, umieścić w pojemniku, zalać wrzątkiem, przykryć pokrywką i pozostawić do zaparzenia na 15 minut w temperaturze pokojowej. Gotową papkę przecedzić przez drobne sito lub gazę. Stosować jako dodatek do kąpieli. Pomaga w stanach zapalnych.

Nalewka z orzecha czarnego – przepis

Orzech czarny to gatunek, który jest doceniany za wyjątkowy smak oraz przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe właściwości. Zawiera w swoim składzie juglon, który jest uznawany za naturalny antybiotyk, a także witaminy, minerały i olejki eteryczne. Nalewka z orzecha czarnego ma lecznicze działanie – spożywanie niewielkich dawek poprawia ogólną odporność i przeciwdziała pojawianiu się pasożytów.

Składniki:

50 gramów łupin orzecha czarnego
150 ml czystej wódki
Wykonanie:

W pojemniku, najlepiej z ciemnego szkła, umieszczamy rozdrobnione lub zmielone łupiny orzecha.
Zalewamy je alkoholem i szczelnie zamykamy.
Odstawiamy na minimum 7 dni, zaleca się regularnie – np raz na dobę – wstrząsać.
Odcedzamy nalewkę z łupin, jednak nie jest to konieczne – łupiny można również pozostawić w naczyniu.
Jednym z wariantów nalewki z orzecha czarnego jest wersja z piołunem. Nalewkę można również przygotować z całych orzechów, a nie tylko łupin. Wówczas wystarczy je zalać alkoholem, by w całości były pokryte płynem, a następnie postępować zgodnie z powyższym przepisem.

Nalewka z orzecha zielonego – przepis

Zielone orzechy włoskie – podobnie jak czarne – posiadają w swoim składzie wiele cennych witamin i minerałów. Są one od stuleci stosowane w charakterze naturalnego leku na choroby przewodu pokarmowego, różnego rodzaju infekcje, a także ogólną poprawę odporności. Zielone orzechy włoskie najlepiej zbierać od schyłku maja do lipca. Zalecamy sięgać po miękkie orzechy – jeżeli po wbiciu w nie wykałaczki wycieka sok, oznacza, że to doskonały moment.

Składniki:

20-30 zielonych orzechów włoskich
500 mililitrów czystego spirytusu
500 mililitrów czystej wódki lub przegotowanej wody (w zależności od tego, jak mocną chcemy nalewkę)
150 gramów brązowego lub białego cukru
Wykonanie:

Orzechów nie obieramy ze skórki. Myjemy je i osuszamy, a następnie kroimy ostrym nożem na połówki, a potem ćwiartki.
Zasypujemy orzechy cukrem i czekamy kilka dni aż wypuszczą soki.
Dolewamy alkohol (oraz wodę, jeżeli decydujemy się na nalewkę z mniejszą mocą procentów).
Całość odstawiamy na minimum 40 dni w słoneczne miejsce.
Po tym czasie nalewkę przecedzamy i przelewamy do szklanych butelek (najlepiej z ciemnego szkła).
Co ciekawe, do żadnej nalewki z orzechów nie ma potrzeby dodawania cukru, jednak wyrazisty aromat orzechów i cierpki posmak skórki i łupin sprawiają, że większość osób jednak się na to decyduje. Nalewka z orzecha włoskiego bez cukru jest w swoim smaku porównywana do gorzkiego lekarstwa.

Nalewka z liści orzecha włoskiego – przepis

Nie tylko z orzechów, łupin i skórek można przygotować pyszny i zdrowy trunek – również liście z orzecha włoskiego doskonale nadają się do tego celu. Liście tego drzewa są od dawna stosowane w medycynie naturalnej m.in. do hamowania krwawienia i kojącego działania na zmiany reumatyczne. Liście posiadają szereg pożytecznych właściwości: przeciwdrobnoustrojowych, przeciwzapalnych i przeciwcukrzycowych.

Jak przygotować nalewkę z liści orzecha włoskiego? Przepis jest banalnie prosty – przedstawiamy go poniżej.

Składniki:

60 gramów wysuszonych liści orzecha włoskiego
300 mililitrów czystego spirytusu lub czystej wódki
200 mililitrów przegotowanej wody
Wykonanie:

Liście kruszymy na drobne kawałeczki i wsypujemy do szczelnie zamykanego pojemnika.
Dolewamy alkohol i wodę.
Odstawiamy na 10-14 dni. Pamiętajmy o regularnym – np raz na dobę – potrząsaniu zawartością.
Po upływie tego czasu przecedzamy nalewkę – np. przy pomocy gazy lub filtru do ekspresu – następnie przelewamy ją do szklanego, szczelnego opakowania.
Po około tygodniu nalewka jest gotowa do użycia.
Nalewka z liści orzecha włoskiego jest najczęściej stosowana na wzmocnienie włosów. Jak ją stosować? Po umyciu włosów użyj sporządzonej wcześniej płukanki (10 kropli nalewki na każdy litr wody). Już po kilku takich zabiegach włosy będą wyraźnie bardziej lśniące i silniejsze. Używanie tej płukanki ma również działanie przyciemniające włosy, dlatego jest chętnie stosowana przez siwiejące osoby.

Źródła:
Orzechy włoskie – właściwości lecznicze i wartości odżywcze – LokalnyRolnik
Blog – Nalewka z orzecha włoskiego – 3 przepisy Superbutelki.pl

Czytaj Dalej

Popularne