Connect with us

Alkohole

Zdrowotne i lecznicze wykorzystanie alkoholu cz.2

Przy nalewkach leczniczych, należy zapoznać się z ewentualnymi przeciwwskazaniami, ściśle przestrzegać sposobu dawkowania i przechowywania oraz przetestować niewielką jej ilość, pod kątem reakcji alergicznej.

Opublikowano

on

Zdrowotne i lecznicze wykorzystanie alkoholu – Rodzaje nalewek, jakie zamierzamy przygotować, powinny generalnie odzwierciedlać potrzeby naszych Rodzin. Jeśli są to niestrawności i problemy żołądkowe, to przygotowujemy nalewkę na problemy trawienne, jeśli problemy z przeziębieniami, nalewki rozgrzewające i napotne itd.

W przypadku utrzymania naszego organizmu w dobrostanie, można nastawić nalewkę o działaniu wzmacniającym odporność. Przy nalewkach leczniczych, należy zapoznać się z ewentualnymi przeciwwskazaniami, ściśle przestrzegać sposobu dawkowania i przechowywania oraz przetestować niewielką jej ilość, pod kątem reakcji alergicznej.

Nalewki zdrowotne warto przechowywać w butelkach z ciemnego szkła, które zapewnią utrzymanie ich oryginalnego koloru.

Aloesowa – właściwości przeczyszczające i żółciopędne, na niestrawności.

Do zrobienia takiej nalewki należy użyć dolne liście z rośliny minimum 2-5 letniej, której nie powinno się podlewać przez 2 tygodnie przed pobraniem liści. Liście wcześniej można przemrozić. Są dwie wersje tej nalewki – słabsza z użyciem wina i miodu, mocniejsza z dodatkiem spirytusu. Czas realizacji – 2 tygodnie. Słabszą wersję należy przechowywać w lodówce.

Propolisowa – przeciwwirusowa, przeciwbakteryjna, przeciwgrzybiczna.

Kit pszczeli zalewamy spirytusem w proporcji 1 : 1 lub 1 : 2, są także inne receptury, np. ze spirytusem i wodą, które będą determinować dawkowanie preparatu.
Najlepiej kit pozyskać od zaufanego pszczelarza w taki sposób, aby był jak najczystszy i chroniony przed światłem słonecznym, które osłabia jego właściwości. Przed rozdrobnieniem dobrze jest kit zmrozić. Czas przygotowania – 2-3 tygodnie, w tym czasie co kilka dni mieszamy zawartość. Pozostałość można wykorzystać do sporządzenia maści do zewnętrznego stosowania na grzybice, nadżerki, trudno gojące się rany.

Bursztynowa – poprawia odporność, antywirusowa, antybakteryjna, podobno antynowotworowa, służy także do smarowanie ciała, w tym stawów.

Do zrobienia nalewki używamy 50 g drobnego, nieoszlifowanego bursztynu oraz wyjątkowo spirytusu o mocy 96%, nalewając 1-2 cm powyżej bursztynu. Czas realizacji – minimum 2 tygodnie. Nalewki nie trzeba zlewać znad surowca, wtedy nabiera większej mocy. Bursztyn można użyć jeszcze raz do produkcji nalewki. Stosujemy określoną ilość kropli na wodę.

Z „ziół szwedzkich” – ma szerokie zastosowanie, zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne. Stosowanie opisała Maria Treben w książce „Apteka Pana Boga”.

Recepturę podobno znaleziono po śmierci sławnego szwedzkiego lekarza dr. Samsta, który uległ nieszczęśliwemu wypadkowi podczas jazdy konnej w wieku 104 lat. Zioła najlepiej pozyskać poprzez zakup gotowego zestawu zawierającego zazwyczaj 11 składników – 10 stałych i 1 zmiennego (zazwyczaj piołun, ale może być też aloes lub korzeń goryczki). Są to tzw. małe zioła szwedzkie wg przepisu Marii Treben. Zioła zalewa się 1,5 l 38-40% dobrej wódki żytniej lub owocowej na okres 14 dni i odstawia w ciepłe miejsce, codziennie wstrząsając. Zioła zlewamy do ciemnych buteleczek i przechowujemy w chłodnym miejscu. Im dłużej stoją, tym są skuteczniejsze.

Z orzechów włoskich – przy zatruciach i niestrawnościach oraz przeciw pasożytom w przewodzie pokarmowym.

Orzechy zrywamy na przełomie czerwca i lipca, gdy są jeszcze miękkie. 10-15 młodych orzechów pokroić zabezpieczając dłonie rękawiczkami a następnie zalać 1 l wódki 50%. Można dodać kilka goździków i kawałek cynamonu a do smaku 1 łyżkę syropu cukrowego. Nalewkę odstawiamy na 4 tygodnie w ciemne miejsce, przecedzamy i rozlewamy do ciemnych butelek. W przypadku braku orzechów na poprawę trawienia można użyć zestaw ziaren czarnego pieprzu i ziela angielskiego.

Tybetańska czosnkowa – obniża cholesterol

Reguluje ciśnienie, oczyszcza organizm, poprawia odporność, pomaga pozbyć się złogów tłuszczu i zwapnień w żyłach, uelastycznia naczynia krwionośne. Do wykonania potrzeba 300 g czosnku i 200 ml spirytusu. Czosnek obieramy i miażdżymy oraz zalewamy spirytusem, codziennie mieszamy. Czas wykonania to 10 dni. Nalewkę przyjmujemy
3 x dziennie w określonej ilości kropli. Nalewkę można mieszać z kefirem lub jogurtem. Stosuje się ją 1 x rok.

Nalewka na uspokojenie – w stanach pobudzenia nerwowego, bezsenności, lęku, nadpobudliwości seksualnej, przeciwskurczowa, żółciopędna, przy nieregularnych miesiączkach, bólach serca, astmie, wzmaga łaknienie, pobudza wydzielanie soków trawiennych.

150 g świeżych liści melisy lekarskiej, 2 liście mięty pieprzowej, po 1 szczypcie zmielonego cynamonu i ziela dziurawca, sok z 1 cytryny, 0,5 litra spirytusu 70% , 0,5 l przegotowanej wody, 0,5 kg cukru.
Zioła zalewamy szklanką wrzącej wody i parzymy pod przykryciem 15-20 minut. Studzimy
i odcedzamy. Z reszty wody i cukru robimy syrop, do którego dodajemy sok z cytryny. Łączymy napar z ziół z syropem i spirytusem na 12 dni. Stosujemy 3 x dziennie po łyżeczce.

Głogowa – na choroby serca, nadciśnienie, stres, przeziębienia.

1 kg świeżych, przemrożonych owoców głogu (0,5 suszonych), 100 g suszonych śliwek, 100 g rodzynek zalewamy 2 l dobrej wódki (rozrobiony spirytus) na 6 tygodni. Odcedzamy płyn
i dodajemy 200 g płynnego miodu rozpuszczonego w 100 ml wody oraz sok z 1 cytryny. Rozlewamy do butelek i odstawiamy na minimum 3 miesiące.

Z owoców czarnego bzu

Działanie napotne oraz przeczyszczające, dzięki czemu oczyszcza organizm z toksyn. Używamy wyłącznie czarnych owoców – dojrzałych a nawet przejrzałych.

Na osteoporozę wg Stefanii Korżawskiej

Do przygotowania nalewki wykorzystuje się 10 jajek ekologicznych o białej skorupie w całości, sok z 3 kg cytryn, 0,7 l miodu oraz 0,7 l dobrej wódki lub koniaku.

Nalewki na przeziębienie i nieżyty górnych dróg oddechowych

Tutaj wybór jest znacznie większy. Można wykorzystać choćby owoce pigwy, rokitnika, aronii, głogu, pędy sosny czy kwiaty czarnego bzu. Przepisów na zrobienie nalewek jest kilka, z użyciem różnych proporcji owoców, spirytusu i wody (spirytusu i wódki) i cukru. Warto zapisywać własne przepisy robionych nalewek, aby skomponować nalewkę, która oprócz walorów zdrowotnych, będzie miała odpowiedni smak.

Aroniowa

Zalewamy na 4 tygodnie 1 l spirytusu 70% 1 kg aronii, 1 laskę wanilii, 10 goździków, startą skórkę z cytryny i pomarańczy i szczyptę cynamonu. Po zlaniu spirytusu, na 7 dni składniki zasypujemy
40 dkg cukru i łączymy oba składniki. Następnie zalewamy owoce ciepłą wodą na 2-3 dni, zlewamy i łączymy ze spirytusem. Rozlewamy do butelek i odstawiamy na minimum 6 miesięcy.

Do rozgrzania organizmu można natomiast użyć nalewki z imbiru czy też kardamonu.

Redaktor w Stanowimy.Com. Zafiksowany na punkcie alternatywnych i naturalnych metod leczenia, samostanowienia, samorządzenia, suwerenności osobistej, prawa naturalnego.

Czytaj Dalej
Kliknij by skomentować

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Alkohole

Orzech włoski – cudowne drzewo

Orzechy włoskie znane i lubiane przez młodszych i starszych. Chętnie sięgamy po niego samodzielnie, ale również komponując różne desery. Znajdują swoje zastosowanie też przy wypieku ciast i chleba. Są powszechnie polecane ze względu na bogactwo składników odżywczych. Ale czy można je jeść bez końca?

Opublikowano

on

Orzechy polecane są w wielu dietach ze względu na ich wyjątkowe właściwości. Jako jedne z nielicznych zawierają rekordową liczbę wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania podstawowych organów w naszych ciele, takich jak mózg i serce.

Właściwości odżywcze, czyli co zawierają orzechy włoskie
Największym atutem wyróżniającym orzechy włoskie spośród innych orzechów jest najwyższa zawartość kwasu ALA należący do puli NNKT, czyli niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Składnik ten jest bardzo ceniony przez dietetyków. Przyczynia się do zapobiegania wielu chorobom cywilizacyjnym.

Liczne badania potwierdzają istotny wpływ orzechów włoskich w diecie chorych na Alzheimera. Schorzenie to polega na postępującej degradacji komórek w mózgu, tym samym powodując przede wszystkim zaburzenie pamięci. To właśnie orzech włoski opóźnia postępowanie choroby. Co więcej orzech z powodzeniem może być stosowany w diecie każdego z nas w celach profilaktycznych.

Dodatkowo orzechy włoskie są cennym źródłem składników mineralnych m.in. wapń, potas, żelazo, magnez oraz witamin. Obecność błonnika pokarmowego usprawnia jelita do pracy, ułatwiając trawienie i przyswajanie wymienionych składników odżywczych.

Orzechy są świetną alternatywą, by zastąpić tłuszcze zwierzęce bogate w cholesterol i nasycone tłuszcze, które negatywnie wpływają na nasze parametry lipidowe. Kwasy tłuszczowe zawarte w orzechu włoskim obniżają cholesterol i obniżają ryzyko chorób układu krążenia.

Młode liście orzecha włoskiego mogą być cudownie wykorzystane dla zdrowia. Nie musisz czekać, aż owoce dojrzeją – możesz też doskonale wykorzystać te zielone liście. Mają ogromne korzyści dla zdrowia – najłatwiej jest zrobić z nich herbatę.

WYSTARCZY GARŚĆ ORZECHÓW DZIENNIE, żeby dostarczyć sobie dzienną dawkę NNKT dla prawidłowego funkcjonowania naszego mózgu i serca.

Popularna jest także gorzka nalewka z orzechów w lecznictwie. Warto ją zastosować podczas wystąpienia biegunki, nalewka zapobiegnie pojawianiu się uciążliwych objawów.

Orzechy włoskie stosowane są w profilaktyce osteoporozy, cukrzycy i Alzheimera. Działają przeciwzapalnie i przeciwzakrzepowo. Zapobiegają powstawaniu miażdżycy, która jest podłożem większości chorób wynikającej z diety bogato tłuszczowej. Obniżają także ciśnienie krwi i ryzyko depresji. Orzechy doskonale uzupełniają diety restrykcyjne, np. wegańskie uzupełniając niedobory w składnikach mineralnych i tłuszczu.

Orzechy włoskie – kalorie, przeciwwskazania

Najważniejszym przeciwwskazaniem jest spożywanie w nadmiarze orzechów. Nie możemy zapominać, że orzechy należą do grupy produktów wysokokalorycznych. Dlatego też nadmiar dobroczynnych kwasów tłuszczowych może zadziałać niekorzystnie. W ogólnych zaleceniach jest, żeby nie przekraczać jednej garści dziennie. Jest to zrównoważona dawka wartości odżywczych jakie możemy uzyskać z orzechów, jednocześnie nie dostarczając zbyt dużej dawki kalorii do naszej diety.

Niestety często występuje alergia na orzechy włoskie. W związku z tym należy unikać tych produktów, ale również zwracać uwagę na skład wielu potraw, aby nie narazić się na wystąpienie objawów alergii.

Orzechy włoskie w ciąży

Orzechy włoskie powinny być szczególnie polecane przyszłym mamom, nie tylko ze względu na zawartość dobroczynnych kwasów omega-3 i omega-6 i składników mineralnych, ale dlatego, ponieważ zawierają duże ilości kwasu foliowego. Jest on szalenie ważny dla prawidłowego rozwoju płodu. Pełni on istotną rolę w rozwoju mózgu i kręgosłupa.

Jak przechowywać orzechy włoskie?

Orzechy mogą być przechowywane przez długi czas, ale trzeba zadbać o odpowiednie warunki. Wysoka zawartość tłuszczu w nich powoduje duże ryzyko zjełczenia, tym samym niemożliwości ich już spożywania.

Ważne aby przechowywać je w chłodnym i ciemnym miejscu. Dostęp tlenu może przyspieszać proces jełczenia (utleniania się) więc warto umieścić je w szczelnym pojemniku. Najlepiej jeśli zastosujemy szklany pojemnik, wówczas schronimy orzechy przed przechodzeniem innych zapachów.

Co potrafi herbata orzechowa?

Zastosowanie zewnętrzne:

  • Pomaga zrewitalizować uszkodzoną skórę.
  • Skuteczny w grzybicy paznokci.
  • Fantastyczny do spłukiwania włosów, wzmacnia i przeciwdziała wypadaniu włosów.
  • Okłady łagodzą ból spowodowany reumatyzmem.
  • Działa również na skórę ze skłonnością do trądziku.
  • Działa dobrze na egzemę, łuszczycę (łuszczycę), a nawet na półpasiec.
  • Łagodzą nadmierną potliwość – świetny składnik kąpieli.

Do użytku wewnętrznego:

  • Jest doskonałym lekarstwem na żołądek, poprawia trawienie, oczyszcza śluz w żołądku i jelitach, oczyszcza je z pasożytów i ogólnie wzmacnia organizm.
  • Przypisuje mu się również zdolność do obniżania poziomu cukru we krwi.
  • Wspomaga pracę wątroby.
  • Doskonały w profilaktyce i leczeniu zapalenia dziąseł (do płukania należy używać herbaty).
  • Stymuluje reakcje obronne organizmu przed działaniem bakterii i wirusów.
  • Pozytywnie wpływa na pracę stawów, żył i więzadeł.
  • Wspomaga pracę trzustki, działa przeciw wzdęciom.
  • Nadaje się do rekonwalescencji po operacjach lub naświetlaniach.
  • Obniżają ciśnienie krwi.
  • Oczyszcza krew, dzięki czemu leczy wypryski skóry, trądzik, strupy na głowie i paznokcie.
  • Ma działanie bakteriobójcze i dlatego jest również stosowany w leczeniu złogów ropnych w jamie ustnej.
  • Zatrzymuje również biegunkę i wspomaga wzrost włosów.
  • Wzmacnia działanie układu odpornościowego.

Przepis na herbatę z liści orzecha włoskiego:

Potrzeba: 0,5 kg suszonych i zmielonych liści orzecha włoskiego, 2,5 szklanki wody. Liście orzecha włoskiego wsypać do garnka dodać wodę i gotować tę mieszankę przez 4-5 minut. Pozostawić do wystygnięcia. Pić należy 1-2 razy dziennie podczas ostrych problemów.Przepis na wywar z liści orzecha włoskiego (do użytku zewnętrznego):Można użyć tego wywaru do różnych urazów skóry lub obszarów dotkniętych chorobą skóry. Przyspiesza gojenie i dezynfekuje rany. Potrzeba: 1 łyżeczkę suszonych liści orzecha włoskiego, 3 szklanki wody. Liście orzecha włoskiego zalać wrzątkiem i parzyć przez 30 minut pod przykryciem.Można nałożyć ten wywar na wacik lub gazę, aby uzyskać czystą i suchą ranę lub obszary z chorobą skóry.

Jak inaczej wykorzystać liść orzecha?

Przygotowanie wywaru dla zmęczonych oczu i zapalenia oczu:

Suszone liście orzecha włoskiego gotuj przez dwie minuty w gorącej wodzie i pozwól im parzyć się przez kolejne 20 minut. Po schłodzeniu przefiltruj zacier przez czystą szmatkę. Zanurz kwadraciki z gazy w zacierze i umieść je na zamkniętych powiekach na około 10-20 minut. Powtarzamy to kilka razy dziennie używając tego samego zacieru, który zawsze trochę przegrzewamy.

Wyciąg z orzecha włoskiego:

Sto gramów zmiażdżonych świeżych zielonych owoców lub liści orzecha włoskiego i 5 gramów drobno posiekanych migdałów zalej pół litrem alkoholu. Pozostawić do zaparzenia w temperaturze pokojowej przez 2-3 tygodnie, od czasu do czasu wstrząsać.

Wypijamy jedną filiżankę dziennie na czczo, najlepiej rano, aby poprawić trawienie, gdy jelita są zatkane.

Do kąpieli

Namoczyć pokrojone liście orzecha włoskiego, umieścić w pojemniku, zalać wrzątkiem, przykryć pokrywką i pozostawić do zaparzenia na 15 minut w temperaturze pokojowej. Gotową papkę przecedzić przez drobne sito lub gazę. Stosować jako dodatek do kąpieli. Pomaga w stanach zapalnych.

Nalewka z orzecha czarnego – przepis

Orzech czarny to gatunek, który jest doceniany za wyjątkowy smak oraz przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe właściwości. Zawiera w swoim składzie juglon, który jest uznawany za naturalny antybiotyk, a także witaminy, minerały i olejki eteryczne. Nalewka z orzecha czarnego ma lecznicze działanie – spożywanie niewielkich dawek poprawia ogólną odporność i przeciwdziała pojawianiu się pasożytów.

Składniki:

50 gramów łupin orzecha czarnego
150 ml czystej wódki
Wykonanie:

W pojemniku, najlepiej z ciemnego szkła, umieszczamy rozdrobnione lub zmielone łupiny orzecha.
Zalewamy je alkoholem i szczelnie zamykamy.
Odstawiamy na minimum 7 dni, zaleca się regularnie – np raz na dobę – wstrząsać.
Odcedzamy nalewkę z łupin, jednak nie jest to konieczne – łupiny można również pozostawić w naczyniu.
Jednym z wariantów nalewki z orzecha czarnego jest wersja z piołunem. Nalewkę można również przygotować z całych orzechów, a nie tylko łupin. Wówczas wystarczy je zalać alkoholem, by w całości były pokryte płynem, a następnie postępować zgodnie z powyższym przepisem.

Nalewka z orzecha zielonego – przepis

Zielone orzechy włoskie – podobnie jak czarne – posiadają w swoim składzie wiele cennych witamin i minerałów. Są one od stuleci stosowane w charakterze naturalnego leku na choroby przewodu pokarmowego, różnego rodzaju infekcje, a także ogólną poprawę odporności. Zielone orzechy włoskie najlepiej zbierać od schyłku maja do lipca. Zalecamy sięgać po miękkie orzechy – jeżeli po wbiciu w nie wykałaczki wycieka sok, oznacza, że to doskonały moment.

Składniki:

20-30 zielonych orzechów włoskich
500 mililitrów czystego spirytusu
500 mililitrów czystej wódki lub przegotowanej wody (w zależności od tego, jak mocną chcemy nalewkę)
150 gramów brązowego lub białego cukru
Wykonanie:

Orzechów nie obieramy ze skórki. Myjemy je i osuszamy, a następnie kroimy ostrym nożem na połówki, a potem ćwiartki.
Zasypujemy orzechy cukrem i czekamy kilka dni aż wypuszczą soki.
Dolewamy alkohol (oraz wodę, jeżeli decydujemy się na nalewkę z mniejszą mocą procentów).
Całość odstawiamy na minimum 40 dni w słoneczne miejsce.
Po tym czasie nalewkę przecedzamy i przelewamy do szklanych butelek (najlepiej z ciemnego szkła).
Co ciekawe, do żadnej nalewki z orzechów nie ma potrzeby dodawania cukru, jednak wyrazisty aromat orzechów i cierpki posmak skórki i łupin sprawiają, że większość osób jednak się na to decyduje. Nalewka z orzecha włoskiego bez cukru jest w swoim smaku porównywana do gorzkiego lekarstwa.

Nalewka z liści orzecha włoskiego – przepis

Nie tylko z orzechów, łupin i skórek można przygotować pyszny i zdrowy trunek – również liście z orzecha włoskiego doskonale nadają się do tego celu. Liście tego drzewa są od dawna stosowane w medycynie naturalnej m.in. do hamowania krwawienia i kojącego działania na zmiany reumatyczne. Liście posiadają szereg pożytecznych właściwości: przeciwdrobnoustrojowych, przeciwzapalnych i przeciwcukrzycowych.

Jak przygotować nalewkę z liści orzecha włoskiego? Przepis jest banalnie prosty – przedstawiamy go poniżej.

Składniki:

60 gramów wysuszonych liści orzecha włoskiego
300 mililitrów czystego spirytusu lub czystej wódki
200 mililitrów przegotowanej wody
Wykonanie:

Liście kruszymy na drobne kawałeczki i wsypujemy do szczelnie zamykanego pojemnika.
Dolewamy alkohol i wodę.
Odstawiamy na 10-14 dni. Pamiętajmy o regularnym – np raz na dobę – potrząsaniu zawartością.
Po upływie tego czasu przecedzamy nalewkę – np. przy pomocy gazy lub filtru do ekspresu – następnie przelewamy ją do szklanego, szczelnego opakowania.
Po około tygodniu nalewka jest gotowa do użycia.
Nalewka z liści orzecha włoskiego jest najczęściej stosowana na wzmocnienie włosów. Jak ją stosować? Po umyciu włosów użyj sporządzonej wcześniej płukanki (10 kropli nalewki na każdy litr wody). Już po kilku takich zabiegach włosy będą wyraźnie bardziej lśniące i silniejsze. Używanie tej płukanki ma również działanie przyciemniające włosy, dlatego jest chętnie stosowana przez siwiejące osoby.

Źródła:
Orzechy włoskie – właściwości lecznicze i wartości odżywcze – LokalnyRolnik
Blog – Nalewka z orzecha włoskiego – 3 przepisy Superbutelki.pl

Czytaj Dalej

Alkohole

Nalewka z liści laurowych

Opublikowano

on

Nalewka z liści laurowych – Wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis) pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego, w kuchniach całego świata jego liście zwane laurowymi lub bobkowymi cenione są przede wszystkim ze względu na swój charakterystyczny aromat, który idealnie dopełnia smaku wielu dań, a także sprawdza się jako remedium na różne dolegliwości.

Właściwości:

Liście laurowe kryją w sobie wiele cennych substancji czynnych, czyli olejków eterycznych (geraniol, cyneol, terpeny), flawonoidów, garbników, lignanów, alkaloidów izochinolinowych, żywic, pektyn, goryczy. Zawierają tez sporo witamin witamin – A, B2, B3, B5, B6, C oraz kwasu foliowego, a także minerałów – wapnia, żelaza, manganu, potasu, selenu, miedzi, cynku i magnezu.

W ziołolecznictwie liść laurowy znany jest przede wszystkim jako środek o działaniu napotnym, detoksykującym, oczyszczającym i moczopędnym. Ponadto wspiera on trawienie oraz prawidłową pracę wątroby, a także pomaga obniżać poziom cukru we krwi.

Liście laurowe pomogą też w przypadku niestrawności, bólu żołądka, zapalenia stawów, zwyrodnienia stawów i kości, reumatyzmu, zatrucia, przeziębienia, zapalenia oskrzeli, chrypki, suchego kaszlu, infekcji dziąseł, łupieżu, łuszczycy, grzybicy, trądziku oraz cukrzycy!

Składniki:

  • 5 g suszonych liści laurowych,
  • 1 l wódki czystej 50%,
  • 20 g cukru

Przygotowanie:

Liście laurowe wkładamy do szklanego słoja, zalewamy wódką i dodajemy cukier.
Słój szczelnie zamykamy i odstawiamy w ciepłe miejsce na 4-5 tygodni.
Każdego dnia należy wstrząsnąć słojem, aby cukier się rozpuścił.
Po upływie 4-5 tygodni przecedzamy nalewkę przez bibułę, rozlewamy do butelek, zamykamy i odstawiamy w ciemne i chłodne miejsce.
Po około 8 miesiącach nalewka jest gotowa do degustacji.

Stosowanie:

Nie powinno się pić jej w dużych ilościach. Można też rozpuścić kilka kropel w wodzie i pić ją w ten sposób. Ponadto można stosować ją zewnętrznie i smarować miejsca, gdzie doskwiera ból.

Czytaj Dalej

Alkohole

Zdrowotne i lecznicze wykorzystanie alkoholu

Opublikowano

on

Z dostępnych źródeł wiedzy można wywnioskować, że nasi przodkowie nie nadużywali alkoholu, szczególnie mocnego. W dawnych czasach, gdy samostanowiliśmy o Sobie, nie byliśmy zindoktrynowani przez narzuconą Nam siłą wiarę i rozpijani wysokoprocentowym trunkiem.
Kontynuacja agresywnej polityki rozpijania naszego Narodu doprowadziła do tego, że aktualnie mamy duży wybór wszelakiego rodzaju alkoholi, produkowanych wg zagranicznych receptur, często też importowanych. Nie są to jednak alkohole dobrej jakości. Szczególnie widać to na przykładzie piwa, gdzie proces warzenia jest krótki, zawartość alkoholu nienormalnie wysoka, okres przydatności do spożycia długi a do jego konfekcjonowania używa się aluminiowych puszek. Piwo głównie spożywają mężczyźni a efektem zawartego w nim fitoestrogenu jest mniejszy poziom testosteronu. Nadużywanie piwa może wpłynąć na nabieranie cech kobiecych.

Alkoholami jakie spożywali nasi Przodkowie były miód pitny oraz piwo.
Piwo naturalnie warzone, o minimalnej zawartości alkoholu, służyło w porze letniej do zaspokajania pragnienia, podobnie jak podpiwek, kwas chlebowy czy woda źródlana.
Drugim napojem, służącym jednak głównie do celów religijno-obrzędowych, był miód pitny.
Bez miodu nie mógł się odbyć żaden ważny rytuał, w trakcie którego dziękowano i proszono o dalszą opiekę Bogów Wiary Rodzimej, składano sobie przyrzeczenia przy zawieraniu małżeństw, a także wspominano zmarłych na stypach czy z okazji Dziadów.

Kolejnym alkoholem, który przypadł do gustu naszym Przodkom, są nalewki, zwane kiedyś tinkturami, a których popularność zaczęła rozkwitać w XIII-XIV wieku, gdy odkryto lecznicze działanie tych trunków.

Należy podkreślić, że tylko wyjątkowo zażywany i w niewielkiej ilości alkohol może przynosić korzyści zdrowotne dla organizmu. Przeciwnicy alkoholu twierdzą, że nawet minimalna ilość alkoholu jest niekorzystna dla organizmu.

Pomimo, że alkohol ma generalnie szkodliwe działanie dla człowieka, możliwym jest jednak stosowanie go w celach leczniczo-zdrowotnych, wykorzystując jego właściwości konserwujące. W procesie ekstrahowania alkohol wyciąga i konserwuje pożyteczne dla organizmu substancje czynne z surowca (roślin czy innych pożytków), który o innej porze roku nie będzie dostępny w naturze, jego przechowywanie w innej formie jest utrudnione a proces pozyskiwania lekarstwa też jest długotrwałe. Biorąc to wszystko pod uwagę, alkohol może być czynnikiem umożliwiającym posiadanie gotowych do użycia środków na okresowe problemy nękające Rodzinę. Oczywiście takiego rodzaju lekarstwa nie należy podawać dzieciom.

Podstawowe składniki do uzyskania dobrej nalewki to dobrej jakości: wódka lub spirytus (rozcieńczany wodą do odpowiedniej mocy) oraz zdrowy, dojrzały i bez żadnych wad surowiec.

W procesie produkcji nalewek można wykorzystywać owoce, liście, korzenie, korę, żywice. Zioła i korzenie muszą być świeże i aromatyczne. Owoce powinny być starych odmian, gdyż są smaczniejsze, nie wymagają intensywnych oprysków jak nowe odmiany i nie są wynikiem inżynierii genetycznej. Surowiec powinien pochodzić z terenów ekologicznych, gdyż wszelkie zanieczyszczenia roślin przechodzą do nalewek. Niestety w czasach oprysków z nieba, dziwnych pożarów składowisk odpadów, stosowania środków „ochrony roślin”, skażeniu wód powierzchniowych i ich cyklicznym parowaniu i opadach, spełnienie naszych oczekiwań jest raczej niemożliwe. Sytuacja ta nie jednak dotyczy tylko nalewek, ale i ogółu żywności.

Niektóre surowce, szczególnie twarde, przed zalaniem alkoholem zaleca się zamrozić, ponieważ proces ten powoduje pękanie ich struktur i w efekcie ułatwia proces ekstrakcji. Zamrażanie owoców cierpko-gorzkich (tarnina, głóg, jarzębina), powoduje też ich łagodnienie. Korzenie i zioła powinny być rozdrobnione (zmielone lub pokruszone), tak aby łatwiej można było wydobyć aromat i smak.
Owoce pestkowe, np. wiśnie powinno się wydrylować, są jednak też przepisy dopuszczające brak drylowania ok. 1/3 surowca w celu wprowadzenia dodatkowej nuty smakowej. Przyjmuje się, że owoce powinny stanowić ¾ objętości naczynia.

Należy pamiętać, że rozcieńczając spirytus wodą, np. do 50 % otrzymujemy nadal spirytus, tylko o mocy 50% a nie mocną wódkę, gdyż wódkę otrzymuje się z rozcieńczonego spirytusu i po procesie jego uszlachetnienia, np. destylacji węglem aktywnym, mającym na celu pozbycie trunku niepożądanych zapachów i smaków. Ciekawostką w rozcieńczaniu spirytusu wodą jest to, że gdy do 500 ml spirytusu 94% dodamy 500 ml wody to otrzymamy mniej niż 1000 ml 47% spirytusu, a jest to efektem tego, że cząsteczki alkoholu są mniejsze od cząsteczek wody,

Alkohol mocniejszy ma większe zdolności konserwujące, ale mniejsze zdolności pozyskiwania substancji czynnych. Wadę tę można zneutralizować przy produkcji nalewek słodkich, dodając cukru lub miodu, co usprawni proces ekstrakcji. Nie słodzimy natomiast nalewek wytrawnych. Generalnie do nalewek słodkich używamy alkoholu 70% a do wytrawnych maksymalnie 60%. Nie zalewamy owoców czystym spirytusem ani słabą wódką, która nie wyciągnie składników czynnych.

Nalewka z surowcem nie może też zbyt długo stać, gdyż może to doprowadzić do pogorszenia jej jakości, ze względu na powstające kwasy.

Po zakończeniu procesu i zlaniu nalewki, zaleca się odstawienie jej dla sklarowania, a następnie kilkukrotne przefiltrowanie w odstępach kilkugodzinnych, co nada nalewce cieszącą oko konesera klarowność.

Naczynie z nalewką oraz po jej zlaniu należy szczelnie zakorkować oraz przechowywać w ciemnym pomieszczeniu lub w ciemnych butelkach, co pozwoli zachować jej walory kolorystyczne. Po zlaniu trunku, nalewka powinna leżakować kilka miesięcy, podczas których nabierze intensywnego smaku.

Owoce pozostałe po zlaniu nalewki można wykorzystać przy robieniu ciast, deserów czy sosów.

Gdy przyjdzie pora na pochwalenie się naszym trunkiem, należy zadbać o właściwą oprawę, jakiej wymaga nalewka. Nalewka spożywana zdrowotnie powinna być podawana w karafce lub oryginalnej butelce i stosownych kieliszkach, które podkreślą oryginalność i barwę napitku. Oprawa taka nie jest wymagana, gdy nalewka jest spożywana wyłącznie leczniczo.

W naszej kulturze były też specjalne okoliczności i przyczyny wytwarzania nalewek.
Kiedyś nalewki robiono w dniu urodzenia się potomka, z zebranego wcześniej surowca a nalewka była spożywana dopiero … podczas wesela.
Nalewki robione były też własnoręcznie przez panny na wydaniu, które wcześniej zbierały wybrane na ten cel owoce. Nalewka służyła do poczęstowania kawalera, który został zaakceptowany zarówno przez pannę, jaki i jej Rodziców. W innej sytuacji … podawano czarną polewkę.

Czytaj Dalej

Popularne