Connect with us

Kosmetyki

Zioła dla zdrowia

Opublikowano

on

Podstawą w zbieraniu ziół jest dobra ich znajomość, w tym wiedza dotycząca ich działania oraz czasu, miejsca i sposobu zbioru.

Najlepsze efekty lecznicze dają świeżo zebrane zioła, co szczególnie ważne jest w leczeniu ciężkich schorzeń. Świeże zioła zbiera się od wczesnej wiosny do późnej jesieni (marzec-listopad),
a niektóre nawet spod pokrywy śnieżnej, np. jaskółcze ziele. Na okres zimowy należy zaopatrzyć się w nieduży zapas ziół suszonych. Na ten cel należy zbierać zioła w okresie, gdy zawierają najwięcej substancji czynnych. Zioła na okres zimowy powinny być bardzo dobrze wysuszone, tak aby się kruszyły.

Zbiera się zioła zdrowe, czyste i wolne od szkodników, w stanie suchym (w dni słoneczne, po obeschnięciu z rosy) a niektóre w godzinach okołopołudniowych. Roślinom nie wolno wyrządzać szkód poprzez masowe ich zbieranie na danym stanowisku, zbieramy tylko ich część. Nie można niszczyć liści, korzeni, jeśli ich się nie potrzebuje, a także powinno się wybierać gatunki rosnące
w dużej ilości, jeśli mają podobne działanie. Nie używa się toreb plastikowych, najlepiej zbierać je do kosza z naturalnego materiału. Ziół nie pozyskuje się z terenów nawożonych chemicznie,
z brzegów brudnych i zanieczyszczonych rzek i jezior, nasypów kolejowych, poboczy autostrad
i ruchliwych szos, z terenów przemysłowych.

Kwiaty najlepiej zbierać na początku okresu kwitnienia danego gatunku.
Liście powinno się zbierać przed i w czasie kwitnienia, gdy są w pełni rozwinięte. Tylko listki brzozy zbiera się młodziutkie i świeżo rozwinięte.
Korzenie/kłącza wykopuje się wczesną wiosną i jesienią oraz należy je jak najszybciej umyć.
Owoce zbieramy, gdy są w pełni dojrzałe.
Pączki zbiera się wiosną, gdy pęcznieją i stają się lepkie.
Nasiona zbiera się często w dni pochmurne, wcześnie rano lub wieczorem, bo tylko lekko wilgotne nie osypują się przy zbiorze.
Korę zbiera się najczęściej wiosną, gdy w roślinie ruszą soki. Wykorzystuje się odcięte gałązki.

Ziół nie myje się przed suszeniem (za wyjątkiem korzeni, ale też nie zawsze), można je natomiast pokroić. Zioła suszy się w cieniu lub w przewiewnym, ciepłym pomieszczeniu, rozkładając luźno na płótnie bądź nie zadrukowanym papierze, na ogół w temperaturze 20-35 ºC. W przypadku korzeni, kory lub części zawierających dużo soku, suszyć można przy wykorzystaniu suszarni ogrzewanych sztucznie, ale w temperaturze maksymalnie 35 ºC. Nie mogą to być miejsca „pachnące” innymi zapachami, którymi przejdą nasze zioła. W takim przypadku zioła będą bezużyteczne.

Zioła najlepiej jest przechowywać w kolorowych naczyniach szklanych (zielonych), zamykanych pudełkach kartonowych lub lnianych woreczkach, co uchroni je przed negatywnym wpływem światła. Zioła aromatyczne, zawierające olejki lotne, przechowujemy w szczelnie zamkniętych słojach i bez rozdrabniania, co ograniczy stratę substancji czynnych. Zapas robi się tylko na jeden sezon, gdyż po takim okresie tracą swoje właściwości. Z nadejściem nowego sezonu należy korzystać z dobrodziejstwa świeżych ziół i nazbierać odpowiedni zapas na kolejną zimę, korzystając ze zdobytego doświadczenia.

Sposoby przygotowanie ziół do użycia

Herbatki ziołowe zaparza się w szklanym lub niemetalowym naczyniu. Czas zaparzania zależy od tego czy są to zioła świeże, czy suszone. Świeże parzy się ok. 0,5 minuty, suszone 1-2 minuty.
Korzenie zalewa się zimną wodą, zagotowuje i po 3 minutach odcedza. Zazwyczaj nalewa się herbatę do termosu i pije przez cały dzień.
Wyciąg na zimno dotyczy roślin, których nie można zaparzać gorącą wodą, gdyż straciłyby swoje właściwości lecznicze. Zioła zalewa się zimną wodą na 8-12h i po zlaniu krótko się podgrzewa i wlewa do termosu, który wcześniej należy przepłukać gorącą wodą.
Za najlepszą formę stosowania roślin leczniczych uznaje się mieszankę wyciągu na zimno zmieszaną z naparem. Jedną część wody dodaje się do wyciągu na zimno a po zlaniu wyciągu, zioła zalewa się drugą, gorącą częścią wody. Dzięki temu można pozyskać zarówno substancje rozpuszczalne w zimnej, jaki i w gorącej wodzie.

Nalewka
Naczynie napełnia się luźno ziołami po szyjkę i zalewa 38-40% wódką żytnią lub owocową. Przechowuje się przez okres 14 dni lub dłużej w ciepłym miejscu (ok. 20 ºC), często wstrząsając
a następnie zlewa się i wyciska pozostałość. Nalewki stosuje się wewnętrznie zażywając krople rozcieńczone herbatą oraz zewnętrznie do okładów i nacierań.

Płukanka
Służą do płukania gardła, ust, bolących dziąseł, zębów czy migdałków.

Świeży sok
Zażywa się kroplami lub do delikatnego smarowania chorych miejsc.

Papka ziołowa
Sporządza się rozcierając liście i łodygi wałkiem do ciasta na drewnianej desce. Papkę nakłada się na lnianą ściereczkę, przykłada na chore miejsce, zawiązuje chustę i utrzymuje w cieple. Okład można zostawić na noc.

Lotion
Używa się do zmywania twarzy, a także do przemywania ranek i stłuczeń.

Ziołowy kompres parowy
Nad gotującą się wodą należy umieścić sito z ziołami i przykryć. Po rozmoczeniu ziół, zawinąć w rzadką tkaninę i przyłożyć na chore miejsce. Przykryć wełnianą chustą i zabezpieczyć kolejnymi, aby nie dopuścić do uczucia chłodu. Kompres trzyma się przez 2 h lub przez całą noc.

Maści
Cztery duże garście ziół drobno pokroić i zmieszać z 500 g gorącego smalcu wieprzowego. Pozostawić na ogniu, aby trochę skwierczały, przemieszać, zdjąć patelnię z kuchenki, przykryć
i odstawić na noc do ostygnięcia. Następnego dnia lekko podgrzać, przecedzić przez lnianą ściereczkę i ciepłą masę nałożyć do słoiczków.

Oleje
Napełnia się luźno kwiatami lub zielem butelkę pod szyjkę i zalewa wyciskaną na zimno oliwą
z oliwek na 2 palce ponad poziom ziół. Olej pozostawia się na 14 dni w ciepłym miejscu/na słońcu.

Kąpiele ziołowe
Kąpiel całkowita polega na zalaniu odpowiednich ziół na zimno na noc. Na 1 kąpiel bierze się 6-8 l świeżych ziół lub 200g suszonych. Następnego dnia podgrzewa się i wlewa do wody przeznaczonej do 20 minutowej kąpieli. Serce musi być ponad wodą. Po kąpieli nie wycieramy się a kładziemy na godzinę do łóżka, owinięci ręcznikiem lub płaszczem kąpielowym. Woda po kąpieli może być użyta jeszcze dwukrotnie.
Do półkąpieli (nasiadówki) używa się połowy ziół określonych do kąpieli całkowitej. Woda do kąpieli musi sięgać ponad nerki. Należy przestrzegać wskazówek podanych dla poszczególnych ziół. Woda po półkąpieli także może być użyta jeszcze dwukrotnie.

Można jeszcze stosować inhalacje, parówki, wkroplenia do uszu, oczu czy nosa.

Suweren Rzeczpospolitej / RÓD Mazowiecki / Zajmuje się Analizą przestrzeni według Feng Shui oraz Malarstwem sztalugowym, maluje od wielu lat. Jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce, Szwecji, Wielkiej Brytanii, USA i innych krajach. Brała udział w wielu indywidualnych wystawach, między innymi w Londynie w 2007 roku. zobacz prace

Czytaj Dalej
Kliknij by skomentować

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Alkohole

Orzech włoski – cudowne drzewo

Orzechy włoskie znane i lubiane przez młodszych i starszych. Chętnie sięgamy po niego samodzielnie, ale również komponując różne desery. Znajdują swoje zastosowanie też przy wypieku ciast i chleba. Są powszechnie polecane ze względu na bogactwo składników odżywczych. Ale czy można je jeść bez końca?

Opublikowano

on

Orzechy polecane są w wielu dietach ze względu na ich wyjątkowe właściwości. Jako jedne z nielicznych zawierają rekordową liczbę wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania podstawowych organów w naszych ciele, takich jak mózg i serce.

Właściwości odżywcze, czyli co zawierają orzechy włoskie
Największym atutem wyróżniającym orzechy włoskie spośród innych orzechów jest najwyższa zawartość kwasu ALA należący do puli NNKT, czyli niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych. Składnik ten jest bardzo ceniony przez dietetyków. Przyczynia się do zapobiegania wielu chorobom cywilizacyjnym.

Liczne badania potwierdzają istotny wpływ orzechów włoskich w diecie chorych na Alzheimera. Schorzenie to polega na postępującej degradacji komórek w mózgu, tym samym powodując przede wszystkim zaburzenie pamięci. To właśnie orzech włoski opóźnia postępowanie choroby. Co więcej orzech z powodzeniem może być stosowany w diecie każdego z nas w celach profilaktycznych.

Dodatkowo orzechy włoskie są cennym źródłem składników mineralnych m.in. wapń, potas, żelazo, magnez oraz witamin. Obecność błonnika pokarmowego usprawnia jelita do pracy, ułatwiając trawienie i przyswajanie wymienionych składników odżywczych.

Orzechy są świetną alternatywą, by zastąpić tłuszcze zwierzęce bogate w cholesterol i nasycone tłuszcze, które negatywnie wpływają na nasze parametry lipidowe. Kwasy tłuszczowe zawarte w orzechu włoskim obniżają cholesterol i obniżają ryzyko chorób układu krążenia.

Młode liście orzecha włoskiego mogą być cudownie wykorzystane dla zdrowia. Nie musisz czekać, aż owoce dojrzeją – możesz też doskonale wykorzystać te zielone liście. Mają ogromne korzyści dla zdrowia – najłatwiej jest zrobić z nich herbatę.

WYSTARCZY GARŚĆ ORZECHÓW DZIENNIE, żeby dostarczyć sobie dzienną dawkę NNKT dla prawidłowego funkcjonowania naszego mózgu i serca.

Popularna jest także gorzka nalewka z orzechów w lecznictwie. Warto ją zastosować podczas wystąpienia biegunki, nalewka zapobiegnie pojawianiu się uciążliwych objawów.

Orzechy włoskie stosowane są w profilaktyce osteoporozy, cukrzycy i Alzheimera. Działają przeciwzapalnie i przeciwzakrzepowo. Zapobiegają powstawaniu miażdżycy, która jest podłożem większości chorób wynikającej z diety bogato tłuszczowej. Obniżają także ciśnienie krwi i ryzyko depresji. Orzechy doskonale uzupełniają diety restrykcyjne, np. wegańskie uzupełniając niedobory w składnikach mineralnych i tłuszczu.

Orzechy włoskie – kalorie, przeciwwskazania

Najważniejszym przeciwwskazaniem jest spożywanie w nadmiarze orzechów. Nie możemy zapominać, że orzechy należą do grupy produktów wysokokalorycznych. Dlatego też nadmiar dobroczynnych kwasów tłuszczowych może zadziałać niekorzystnie. W ogólnych zaleceniach jest, żeby nie przekraczać jednej garści dziennie. Jest to zrównoważona dawka wartości odżywczych jakie możemy uzyskać z orzechów, jednocześnie nie dostarczając zbyt dużej dawki kalorii do naszej diety.

Niestety często występuje alergia na orzechy włoskie. W związku z tym należy unikać tych produktów, ale również zwracać uwagę na skład wielu potraw, aby nie narazić się na wystąpienie objawów alergii.

Orzechy włoskie w ciąży

Orzechy włoskie powinny być szczególnie polecane przyszłym mamom, nie tylko ze względu na zawartość dobroczynnych kwasów omega-3 i omega-6 i składników mineralnych, ale dlatego, ponieważ zawierają duże ilości kwasu foliowego. Jest on szalenie ważny dla prawidłowego rozwoju płodu. Pełni on istotną rolę w rozwoju mózgu i kręgosłupa.

Jak przechowywać orzechy włoskie?

Orzechy mogą być przechowywane przez długi czas, ale trzeba zadbać o odpowiednie warunki. Wysoka zawartość tłuszczu w nich powoduje duże ryzyko zjełczenia, tym samym niemożliwości ich już spożywania.

Ważne aby przechowywać je w chłodnym i ciemnym miejscu. Dostęp tlenu może przyspieszać proces jełczenia (utleniania się) więc warto umieścić je w szczelnym pojemniku. Najlepiej jeśli zastosujemy szklany pojemnik, wówczas schronimy orzechy przed przechodzeniem innych zapachów.

Co potrafi herbata orzechowa?

Zastosowanie zewnętrzne:

  • Pomaga zrewitalizować uszkodzoną skórę.
  • Skuteczny w grzybicy paznokci.
  • Fantastyczny do spłukiwania włosów, wzmacnia i przeciwdziała wypadaniu włosów.
  • Okłady łagodzą ból spowodowany reumatyzmem.
  • Działa również na skórę ze skłonnością do trądziku.
  • Działa dobrze na egzemę, łuszczycę (łuszczycę), a nawet na półpasiec.
  • Łagodzą nadmierną potliwość – świetny składnik kąpieli.

Do użytku wewnętrznego:

  • Jest doskonałym lekarstwem na żołądek, poprawia trawienie, oczyszcza śluz w żołądku i jelitach, oczyszcza je z pasożytów i ogólnie wzmacnia organizm.
  • Przypisuje mu się również zdolność do obniżania poziomu cukru we krwi.
  • Wspomaga pracę wątroby.
  • Doskonały w profilaktyce i leczeniu zapalenia dziąseł (do płukania należy używać herbaty).
  • Stymuluje reakcje obronne organizmu przed działaniem bakterii i wirusów.
  • Pozytywnie wpływa na pracę stawów, żył i więzadeł.
  • Wspomaga pracę trzustki, działa przeciw wzdęciom.
  • Nadaje się do rekonwalescencji po operacjach lub naświetlaniach.
  • Obniżają ciśnienie krwi.
  • Oczyszcza krew, dzięki czemu leczy wypryski skóry, trądzik, strupy na głowie i paznokcie.
  • Ma działanie bakteriobójcze i dlatego jest również stosowany w leczeniu złogów ropnych w jamie ustnej.
  • Zatrzymuje również biegunkę i wspomaga wzrost włosów.
  • Wzmacnia działanie układu odpornościowego.

Przepis na herbatę z liści orzecha włoskiego:

Potrzeba: 0,5 kg suszonych i zmielonych liści orzecha włoskiego, 2,5 szklanki wody. Liście orzecha włoskiego wsypać do garnka dodać wodę i gotować tę mieszankę przez 4-5 minut. Pozostawić do wystygnięcia. Pić należy 1-2 razy dziennie podczas ostrych problemów.Przepis na wywar z liści orzecha włoskiego (do użytku zewnętrznego):Można użyć tego wywaru do różnych urazów skóry lub obszarów dotkniętych chorobą skóry. Przyspiesza gojenie i dezynfekuje rany. Potrzeba: 1 łyżeczkę suszonych liści orzecha włoskiego, 3 szklanki wody. Liście orzecha włoskiego zalać wrzątkiem i parzyć przez 30 minut pod przykryciem.Można nałożyć ten wywar na wacik lub gazę, aby uzyskać czystą i suchą ranę lub obszary z chorobą skóry.

Jak inaczej wykorzystać liść orzecha?

Przygotowanie wywaru dla zmęczonych oczu i zapalenia oczu:

Suszone liście orzecha włoskiego gotuj przez dwie minuty w gorącej wodzie i pozwól im parzyć się przez kolejne 20 minut. Po schłodzeniu przefiltruj zacier przez czystą szmatkę. Zanurz kwadraciki z gazy w zacierze i umieść je na zamkniętych powiekach na około 10-20 minut. Powtarzamy to kilka razy dziennie używając tego samego zacieru, który zawsze trochę przegrzewamy.

Wyciąg z orzecha włoskiego:

Sto gramów zmiażdżonych świeżych zielonych owoców lub liści orzecha włoskiego i 5 gramów drobno posiekanych migdałów zalej pół litrem alkoholu. Pozostawić do zaparzenia w temperaturze pokojowej przez 2-3 tygodnie, od czasu do czasu wstrząsać.

Wypijamy jedną filiżankę dziennie na czczo, najlepiej rano, aby poprawić trawienie, gdy jelita są zatkane.

Do kąpieli

Namoczyć pokrojone liście orzecha włoskiego, umieścić w pojemniku, zalać wrzątkiem, przykryć pokrywką i pozostawić do zaparzenia na 15 minut w temperaturze pokojowej. Gotową papkę przecedzić przez drobne sito lub gazę. Stosować jako dodatek do kąpieli. Pomaga w stanach zapalnych.

Nalewka z orzecha czarnego – przepis

Orzech czarny to gatunek, który jest doceniany za wyjątkowy smak oraz przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe właściwości. Zawiera w swoim składzie juglon, który jest uznawany za naturalny antybiotyk, a także witaminy, minerały i olejki eteryczne. Nalewka z orzecha czarnego ma lecznicze działanie – spożywanie niewielkich dawek poprawia ogólną odporność i przeciwdziała pojawianiu się pasożytów.

Składniki:

50 gramów łupin orzecha czarnego
150 ml czystej wódki
Wykonanie:

W pojemniku, najlepiej z ciemnego szkła, umieszczamy rozdrobnione lub zmielone łupiny orzecha.
Zalewamy je alkoholem i szczelnie zamykamy.
Odstawiamy na minimum 7 dni, zaleca się regularnie – np raz na dobę – wstrząsać.
Odcedzamy nalewkę z łupin, jednak nie jest to konieczne – łupiny można również pozostawić w naczyniu.
Jednym z wariantów nalewki z orzecha czarnego jest wersja z piołunem. Nalewkę można również przygotować z całych orzechów, a nie tylko łupin. Wówczas wystarczy je zalać alkoholem, by w całości były pokryte płynem, a następnie postępować zgodnie z powyższym przepisem.

Nalewka z orzecha zielonego – przepis

Zielone orzechy włoskie – podobnie jak czarne – posiadają w swoim składzie wiele cennych witamin i minerałów. Są one od stuleci stosowane w charakterze naturalnego leku na choroby przewodu pokarmowego, różnego rodzaju infekcje, a także ogólną poprawę odporności. Zielone orzechy włoskie najlepiej zbierać od schyłku maja do lipca. Zalecamy sięgać po miękkie orzechy – jeżeli po wbiciu w nie wykałaczki wycieka sok, oznacza, że to doskonały moment.

Składniki:

20-30 zielonych orzechów włoskich
500 mililitrów czystego spirytusu
500 mililitrów czystej wódki lub przegotowanej wody (w zależności od tego, jak mocną chcemy nalewkę)
150 gramów brązowego lub białego cukru
Wykonanie:

Orzechów nie obieramy ze skórki. Myjemy je i osuszamy, a następnie kroimy ostrym nożem na połówki, a potem ćwiartki.
Zasypujemy orzechy cukrem i czekamy kilka dni aż wypuszczą soki.
Dolewamy alkohol (oraz wodę, jeżeli decydujemy się na nalewkę z mniejszą mocą procentów).
Całość odstawiamy na minimum 40 dni w słoneczne miejsce.
Po tym czasie nalewkę przecedzamy i przelewamy do szklanych butelek (najlepiej z ciemnego szkła).
Co ciekawe, do żadnej nalewki z orzechów nie ma potrzeby dodawania cukru, jednak wyrazisty aromat orzechów i cierpki posmak skórki i łupin sprawiają, że większość osób jednak się na to decyduje. Nalewka z orzecha włoskiego bez cukru jest w swoim smaku porównywana do gorzkiego lekarstwa.

Nalewka z liści orzecha włoskiego – przepis

Nie tylko z orzechów, łupin i skórek można przygotować pyszny i zdrowy trunek – również liście z orzecha włoskiego doskonale nadają się do tego celu. Liście tego drzewa są od dawna stosowane w medycynie naturalnej m.in. do hamowania krwawienia i kojącego działania na zmiany reumatyczne. Liście posiadają szereg pożytecznych właściwości: przeciwdrobnoustrojowych, przeciwzapalnych i przeciwcukrzycowych.

Jak przygotować nalewkę z liści orzecha włoskiego? Przepis jest banalnie prosty – przedstawiamy go poniżej.

Składniki:

60 gramów wysuszonych liści orzecha włoskiego
300 mililitrów czystego spirytusu lub czystej wódki
200 mililitrów przegotowanej wody
Wykonanie:

Liście kruszymy na drobne kawałeczki i wsypujemy do szczelnie zamykanego pojemnika.
Dolewamy alkohol i wodę.
Odstawiamy na 10-14 dni. Pamiętajmy o regularnym – np raz na dobę – potrząsaniu zawartością.
Po upływie tego czasu przecedzamy nalewkę – np. przy pomocy gazy lub filtru do ekspresu – następnie przelewamy ją do szklanego, szczelnego opakowania.
Po około tygodniu nalewka jest gotowa do użycia.
Nalewka z liści orzecha włoskiego jest najczęściej stosowana na wzmocnienie włosów. Jak ją stosować? Po umyciu włosów użyj sporządzonej wcześniej płukanki (10 kropli nalewki na każdy litr wody). Już po kilku takich zabiegach włosy będą wyraźnie bardziej lśniące i silniejsze. Używanie tej płukanki ma również działanie przyciemniające włosy, dlatego jest chętnie stosowana przez siwiejące osoby.

Źródła:
Orzechy włoskie – właściwości lecznicze i wartości odżywcze – LokalnyRolnik
Blog – Nalewka z orzecha włoskiego – 3 przepisy Superbutelki.pl

Czytaj Dalej

Kosmetyki

Fiołki – nawilżająca wersja pokrzywy

Liście i kwiaty fiołków są jadalne, mają działanie lecznicze i kosmetyczne. Można je dodawać do sałatek, zup, soków i napojów. Tradycyjnie w zielarstwie stosuje się je jako środek odtruwający, tonizujący, przeciwzapalny.

Opublikowano

on

Wczesną wiosną fiołki tworzą piękne, cieszące oko, kwieciste dywany. Kwiaty z zarodnikami do rozmnażania pojawiają się dopiero latem, i są one zielone. Te wiosenne, kolorowe wyrastają w zasadzie nie tylko dla wzbudzenia zachwytu.

Liście i kwiaty fiołków są jadalne, mają działanie lecznicze i kosmetyczne. Można je dodawać do sałatek, zup, soków i napojów. Tradycyjnie w zielarstwie stosuje się je jako środek odtruwający, tonizujący, przeciwzapalny. Wiele z nich ma zastosowanie w zielarstwie jako środki rozpraszające patologiczne ciepło, drenujące, detoksykujące.

Fiołek wonny [Viola odorata],jak nazwa wskazuje, rozsiewa cudowny zapach, szczególnie o poranku i wieczorem. Pełzające kłącza tworzą ścielące się rozłogi, do 5-10 cm wysokości nad ziemią. Ma jajowate lub okrągłe jasnozielone liście.

Jego kuzyn fiołek trójbarwny [Viola tricolor], zwany bratkiem, łatwo pomylić z polnym. Fiołek trójbarwny ma znacznie więcej fioletowego odcienia i dwukrotnie dłuższe płatki od działek kielicha. Występuje na polach uprawnych, suchych łąkach, lasach i ogrodach. Kwitnie od marca do maja. W okresie kwitnienia zbiera się ziele i wiesza do suszenia w przewiewnym miejscu.

Nawilżająca wersja pokrzywy
Fiołki oczyszczają, odtruwają , wprawiają limfę w ruch, jednocześnie nawilżają. Większość ziół stymulujących układ limfatyczny wysusza organizm. Niosą pomoc, gdy występuje przekrwienie tkanek, obrzęki, nadmiar płynów i niedrożność w przepływie limfy.

Ale w przypadku suchości konstytucyjnej, słabym nawilżeniu, wysuszonej skórze, tkankach wewnętrznych, suchym kaszlu znakomicie sprawdzą się fiołki. Również u kobiet po mastektomii, które chcą „poruszyć” chłonkę, ale bez odwadniania okolic klatki piersiowej.

Fiołki, podobnie jak pokrzywy, są bogate w sole mineralne i działają głęboko odżywczo. Kwiaty, liście i kłącza usuwają nadmiar gorąca, toksyny, stymulują ruch płynów i odżywiają. Ale nie wysuszają, jak pokrzywy i inne zioła detoksykujące. Listki niektórych dzikich fiołków, mają nieprzyjemny mydlany posmak, prawdopodobnie na skutek dużej zawartości saponin. Silniej działają wykrztuśnie i łagodzą stany zapalne.

Jeżeli więc ktoś odczuwa suchość, a chce oczyścić, wzmocnić i odżywić organizm może popijać fiołkowo-pokrzywowe napary, w równych proporcjach obu ziół. Lub pominąć pokrzywę. Najbardziej pomocny będą fiołek wonny lub trójbarwny.

Fiołki w wiosennych kuracjach
Pomagają w dolegliwościach powiązanych z nadmiernym odkładaniem toksyn, słabej przemianie materii, wykwitach skórnych, przewlekłych stanach zapalnych.

Dla oczyszczenia stosuje się napary, herbatki same lub w mieszankach. Przepisy z fiołka trójbarwnego Tutaj. Fiołek wonny ma silniejsze działanie przeciwzapalne, przeciwdrobnoustrojowe.

By odżywić komórki, pozyskać więcej składników odżywczych, zwłaszcza soli mineralnych najlepiej robić zimne wyciągi. Ziele zalewamy zimną wodą, pozostawiamy dłuży czas, zwykle na całą noc.

Stare zielniki podają, że to jeden z najlepszych sposobów na wiosenne osłabienie, brak sił, wykwity i ciężkie choroby skóry. Duży nacisk się kładzie by naczynie było gliniane. Otrzymamy wyciąg o działaniu przestrajającym, który stopniowo odnawia organizm, przywraca równowagę i prawidłowe funkcje. Przestraja w kierunku równowagi.

Wiosenny detoks i wzmocnienie
Do glinianego dzbanka lub słoika wrzucamy na wysokość 2-3 centymetrów rozdrobnione ziele fiołka. Można dorzucić listki młodej pokrzywy, mniszka, koniczyny, przytulii. Dopełniamy zimną wodą, idealnie jeśli jest źródlana i zostawiamy na noc.

Rano otrzymamy bogaty w przeciwutleniacze, witaminy i minerały wyciąg, który wzmocni, odtruje, oczyści krew. Delikatnie, stopniowo będzie przestrajał organizm w kierunku równowagi. Ja niekiedy, dodaję trochę bazylii, tulasi bądź imbiru, by nadać smaku i poprawiającego nastrój, podnoszącego na duchu działania.

Uwaga:Ale nie dla wszystkich

Zioła chłodzące niewskazane są dla osób z niedoborem żywiołu ognia, nadmiarem zimna. Objawy to: ogólne wychłodzenie, słabe krążenie, trawienie, zimne kończyny, blady język, skóra, senność, luźne stolce z niestrawionymi resztkami, przezroczysty, biały śluz, pragnienie ciepła. Nie złagodzą dolegliwości, a wręcz mogą pogorszyć.

Przy niedobrze ognia wskazane są ciepłe herbatki z dodatkiem ziół rozgrzewających, o aromatycznym lub pikantnym smaku, które rozproszą zimno, bezruch i stagnację.

Fiołek wonny właściwości lecznicze
Fiołek wonny wyróżnia unikalnym skład chemiczny. Zawiera witaminy A i C, saponiny, iron olejki eteryczne, kartenoidy, alkaloidy, związki salicylowe, śluzy. Jedną unikalnych z substancji jest peptyd o nazwie Cycloviolacin-O2, który uczestniczy w mechanizmie obronnym roślin. Są to mechanizmy wykorzystywane przez rośliny do obrony przed patogenami. Pozwalają na izolację zakażonych komórek i ograniczenie rozwoju infekcji.

Wykazuje silne działanie także przeciwko ludzkim liniom komórek nowotworowych. Sprawdzano działanie w pierwotnej przewlekłej białaczce limfocytowej i komórkom raka jajnika. Hamuje rozwój i przeżuty komórek nowotworowych raka piersi.

Ponadto fiołek wonny ma działanie:

  • wykrztuśne, napotne
  • oczyszczające, odkażające
  • przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne
  • przeciwbólowe, przeciwreumatyczne, przeciwartretyczne
  • moczopędne, żółciopędne, rozkurczowe
  • przeciwobrzękowe
  • oczyszcza drogi oddechowe, oskrzela i układ moczowy
  • wzmaga wydalanie mocznika, amoniaku i kwasu moczowego

Zastosowania lecznicze fiołka wonnego:

Napary i wyciągi z fiołka można stosować wewnętrznie i zewnętrzne

  • Chorobach bakteryjnych, wirusowych grzybiczych
  • Nieżytach dróg oddechowych, układu pokarmowego
  • Stanach zapalnych dróg moczowych
  • Przeziębieniach, grypie,
  • Gorączce z ogólnym rozbiciem
  • Kaszlu, katarze, chrypce
  • Stanach zapalnych zatok, uszu, gardła
  • Astmie
  • Zatruciach
  • Zewnętrznie w stanach zapalnych skóry, wypryskach, trądziku

Fiołek wonny przepisy:
Surowiec – kwitnące ziele, liście, kwiaty i kłącze suszymy w przewiewnym, zacienionym miejscu. Przechowujemy w słojach z dala od światła.

Napar z kwiatów fiołka wonnego
Łyżkę świeżych lub suszonych kwiatów zalewamy szklanką wrzątku. Parzymy kwadrans pod przykryciem. Dodajemy łyżeczkę soku z cytryny, można dosłodzić miodem.

Napar oczyszcza krew, koi układ nerwowy, działa moczopędnie, odkaża. Czysty napar można stosować przy stanach zapalnych do okładów na oczy i skórę.

Czytaj Dalej

Popularne